ทุกคนตั้งตัวไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้
“อู๋เสีย หลีกเร็วเข้า!”
สวีอี้หลินตะโกนเสียงดัง ดาบเลือดใกล้เข้ามาทุกที มันอยู่ห่างจากหลิวอู๋เสียไม่ถึงสิบหมี่
ถ้าไม่ตอบโต้ เขาก็จะต้องตายอยู่ใต้คมดาบเลือดนี้แน่
“อาจารย์ หลีกเร็วเข้า!”
ผู้ดูแลหลานร้อนใจจนแทบบ้า เกิดอะไรขึ้น ทำไมอาจารย์ถึงไม่ขยับไปไหน หรือว่าบาดเจ็บ?
ผู้คนรอบข้างต่างก็ตกตะลึง เมื่อครู่นี้ยังต่อสู้อย่างกล้าหาญราวกับเทพสงครามอยู่เลย
ผู้คุ้มกันหลายคนของตระกูลสวีกำมือแน่น เล็บจิกเข้าไปในเนื้อโดยไม่รู้สึกเจ็บปวด พวกเขาคำรามอย่างบ้าคลั่ง หวังว่าจะปลุกหลิวอู๋เสียให้ตื่นขึ้นมาได้
เหยียนจวินยกยิ้มมุมปากอย่างโหดเหี้ยม หลายปีมานี้ยังไม่มีใครรอดชีวิตจากคมดาบของเขาได้
ดาบเลือดปล่อยไอเย็นยะเยือกออกมา ห่างจากศีรษะของหลิวอู๋เสียเพียงสามหมี่
ขณะที่ดาบกำลังจะฟาดฟันลงมา ร่างสีขาวก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าหลิวอู๋เสีย
“ชิ้ง!”
กระบี่แสงเย็นยะเยือกปะทะกับดาบเลือด ก่อเป็นคลื่นพลังมหาศาลพุ่งเข้าใส่หลิวอู๋เสีย
“อั่ก…”
หลิวอู๋เสียรู้สึกได้ถึงคลื่นความร้อนที่พัดผ่านใบหู สติที่เลือนหายไปกลับคืนมาในทันใด
จากนั้น!
