ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่วัยเยาว์เท่านั้นในฐานะที่ตระกูลกู่เก่าแก่ที่สุดในเมืองเฉียนคุน และสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ กล่าวได้ว่าตระกูลกู่มีความเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก ญาติพี่น้องเหล่านั้นของตระกูลกู่ก็มีหลายร้อยคน แค่เพียงรุ่นลุงก็มีกว่าสิบคนแล้ว
เมื่อก่อนเหล่าลุงของกู่เยว่เกอไม่เคยสนใจมองกู่เยว่เกอ แต่วันนี้กลับไม่เหมือนเดิม ทุกคนต่างชื่นชมกู่เยว่เกอมีเพียงกู่เมี่ยซึ่งเป็นน้องชายต่างมารดาของกู่หยวน แม้ว่าใบหน้าจะเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแฝงด้วยความอำมหิต ความจริงแล้ว เพียงมองครั้งแรกเซียวฮั่นก็สังเกตได้ถึงกู่เมี่ยผู้นี้แล้ว เพราะกู่เมี่ยผู้นี้เป็นคนเดียวที่ควบคุมพลังแห่งกฏทำลายล้างแม้ว่ากู่เมี่ยจะซ่อนไว้ลึกมาก แต่จากขอบเขตของเซียวฮั่น ย่อมสัมผัสได้ตั้งแต่ครั้งแรก เห็นได้ชัดว่าผู้ที่ทำร้ายกู่เยว่เกอก็คือกู่เมี่ยที่อยู่ตรงหน้านี้แต่สิ่งที่ทำให้เซียวฮั่นประหลาดใจก็คือ กู่เยว่เกอและลุงของตนผู้นี้ไม่ได้มีความแค้นอะไรกัน วันปกติก็แทบจะไม่ได้เจอหน้ากัน เรียกได้ว่ากู่เมี่ยแทบจะไม่มีเหตุผลที่ต้องทำร้ายกู่เยว่เกอกู่เมี่ยผู้นี้อายุสี่สิบต้นๆ อายุน้อยกว่ากู่หยวนสองปี แต่การฝึกตนกลับอยู่ที่ขอบเขตจักรพรรดิแห่งโลกระดับที่เจ็ดแล้ว และสามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิแห่งโลกระดับที่แปดได้ตลอดเวลา เมื่อเทียบกับเจ้าสำนักตระกูลกู่ผู้นี้นับว่าแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย!คนเคลื่อนสายตา สายตาของเซียวฮั่
