บทที่ 29 เลื่อนขั้นอีกครั้ง
หลี่ลี่กำลังเก็บมูลของม้าหกขา เก็บไปได้ครู่หนึ่ง ก็ทนกลิ่นเหม็นไม่ไหว จึงโยนรถเข็นทิ้งแล้ววิ่งไปที่ขอบทุ่งหญ้า อาเจียนออกมาอย่างหนัก
เรื่องนี้ไม่สามารถโทษหลี่ลี่ได้ทั้งหมด เขาไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักลำบาก เพียงแต่มูลของม้าหกขานี้มันแปลกประหลาดมาก กลิ่นเหม็นจนทนไม่ได้จริง ๆ เขาจึงทนไม่ไหวอีกต่อไป
มูลของม้าหกขาถูกเรียกว่าทองคำ เป็นปุ๋ยสำหรับเลี้ยงสมุนไพรวิญญาณ มีมูลค่ามหาศาล จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงเหม็นขนาดนี้ ดูเหมือนว่าความอุดมสมบูรณ์จะรุนแรงเท่ากับกลิ่นของมัน แต่การเก็บกวาดมันเป็นงานที่ยากลำบากมาก
หลี่ลี่อาเจียนอยู่พักหนึ่ง เช็ดมุมปาก กัดฟัน กำลังจะกลับไปทำงานต่อ ทันใดนั้นก็มีกลิ่นหอมลอยมา เขาเห็น หลิวเหมยเอ๋อร์ปรากฏตัวต่อหน้าเขา ราวกับนางฟ้าลงมาจากสวรรค์
หลิวเหมยเอ๋อร์ยื่นมือเล็ก ๆ ที่ขาวเนียนนุ่มนวลออกมา มอบถุงหอมสีเขียวให้หลี่ลี่อีกอัน
ครั้งนี้ถุงหอมสีเขียวผูกด้วยเชือกสีแดง แขวนไว้ที่คอ ถุงหอมอยู่ใกล้ริมฝีปากมากทำให้กลิ่นหอมปกคลุมทั่วทั้งจมูกและปาก ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ แตกต่างจากกลิ่นหอมของถุงหอมที่ให้ในครั้งแรก
หลี่ลี่ได้ถุงหอมสีเขียวนี้มา ทุกครั้งที่หายใจ เขาก็รู้สึกสดชื่นและมีกลิ่นหอม รู้สึกสบายไปทั้งตัว รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก อดไม่ได้ที่จะดีใจ ยกมือคำนับ หลิวเหมยเอ๋อร์ “ขอบพระคุณคุณหนูหลิว บุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้ ข้า หลี่ลี่ จะตอบแทนในภายภาคหน้าอย
