บทที่ 28 นางสวรรค์ที่ถูกใช้เยี่ยงทาส
หลี่ลี่ยังไม่เคยเห็นสาวน้อยขี้อายและขี้กลัวเช่นนี้มาก่อน แถมใบหน้ายังงดงาม บุคลิกก็ดูสูงส่ง ไม่เพียงแต่ไม่เคยเห็น แต่เขาก็มั่นใจว่านางไม่ใช่อะไรที่สามารถพบเห็นได้ง่าย ๆ ด้วย
เส้นผมนุ่มสลวยของสาวน้อยถูกมัดเป็นมวยต่ำ ปล่อยปลายผมไว้ข้างหลังเส้นหนึ่ง ทิ้งตัวลงบนไหล่ ดำขลับเป็นมันเงา ยาวจรดเอว รูปร่างผอมสูง เกือบจะเทียบเท่าหลี่ลี่ เอวเล็กคอด ปากเล็กแดงระเรื่อ คิ้วเรียวงดงาม ดวงตากลมโตแอบมองหลี่ลี่ ใบหน้าก็แดงก่ำ รีบซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของยายเฒ่า
ชายหนุ่มตกตะลึงกับรูปโฉมอันงดงามของสาวน้อย คิดในใจว่านางช่างเหมือนนางสวรรค์ นางเป็นใครกันแน่
ยายเฒ่าเห็นหลี่ลี่อ้าปากค้าง ประหลาดใจ ก็ยิ้มออกมา “เจ้าเรียกข้าว่า ยายหลิว ก็ได้ ส่วนนางคือคุณหนูของข้า ชื่อหลิวเหมยเอ๋อร์”
“คารวะท่านยาย ขอคารวะคุณหนูหลิว” หลี่ลี่ทำความเคารพ
เมื่อครู่เห็นยายหลิวผู้นี้ ก็เคยทำความเคารพแล้ว แต่ตอนนี้พวกนางแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ จึงต้องทำความเคารพอีกครั้ง แถมยายเฒ่าผู้นี้เรียกสาวน้อยผู้นั้นว่า คุณหนู คงละเลยไม่ได้เด็ดขาด
ยายหลิวเผยสีหน้ายินดีออกมา พร้อมกล่าวชมเชย “เด็กดี รู้จักมารยาทดี” จากนั้นก็พูดอย่างหยิ่งผยอง “อย่าคิดว่าคุณหนูของข้าตกยากมาถึงเพียงนี้ แล้วจะสามารถรังแกนางได้ตามใจชอบ เจ้าอยู่ที่นี่ ต้องเชื่อฟัง อย่าหลอกลวงคุณหนูของข้า ไม่อย่างนั้น ฮึ่ม!” นางยกนิ้วมือขึ้น ปราณยุทธ์
