ียวฮั่นด้วยความเดือดดาลเพียงแต่ เหลยอ้าวเทียนเป็นบุตรชายคนสุดท้องผู้เป็นที่โปรดปรานที่สุดของผู้นำตระกูลเหลย ถึงตระกูลเหลยจะเป็นขุมอำนาจรั้งท้ายท่ามกลางขุมอำนาจระดับหนึ่งอันยิ่งใหญ่ทั้งสิบ แต่ก็ยังมิใช่สิ่งที่ขุมอำนาจอื่นใดจะสามารถทัดเทียมได้ด้วยเหตุนี้ พอเห็นเหลยอ้าวเทียนด่าทอชายชราแปลกหน้า พวกเขาจึงไม่ได้ใส่ใจนัก และยิ่งไม่กล้าล่วงเกินเหลยอ้าวเทียนเพียงเพราะชายชราที่ไม่รู้จักเพียงคนเดียว เพียงเท่านี้ คนที่มีสติปัญญาก็สามารถมองออกแล้วว่า ตอนนี้เหลยอ้าวเทียนกำลังลุกไหม้ไปด้วยเพลิงแห่งความพิโรธพอได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นกลับไม่ได้แสดงความโกรธเคืองแต่อย่างใด ทว่าเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ออกมา แล้วจึงหันหลังหลีกทางให้กับเหลยอ้าวเทียน เขามิใช่เด็กหนุ่มแล้ว ไม่สามารถโมโหเพียงเพราะเรื่องเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เหลยอ้าวเทียนยังไม่มีสิทธิ์ทำให้เขาโกรธเสียด้วยซ˺าไป
มิเช่นนั้น เซียวฮั่นไม่ต้องทำสิ่งใด ใช้เพียงแค่ความคิดสายเดียวก็สามารถทำให้เงาร่างทั้งหมดที่นั่นตกตายได้!พอเห็นเซียวฮั่นหลีกทางให้ตนอย่างเจียมตัว เหลยอ้าวเทียนจึงไม่ได้หาเรื่องต่อ ต่อให้กล่าวอย่างไรเขาก็เป็นนายน้อยของตระกูลเหลยที่น่าเกรงขาม ไม่มีความจำเป็นต้องมีปัญหากับชายชราธรรมดาคนหนึ่งหากเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป ก็คงมีแต่ทำให้ผู้คนหัวเราะขบขัน“เฮอะ!”เพราะเหตุนี้ เหลยอ้าวเทียนจึงสะบัดชายเสื้อของตน และทำได้เพียงเดินลงจากบันไดสวรรค์ด้วยสีห
