น้าไม่น่ามอง ก่อนจะกลับไปหากลุ่มคนของตระกูลเหลยผู้คนทยอยตกรอบตามเวลาที่ล่วงเลยไป และสีหน้าของเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่อยากรู้อยากลองจำนวนไม่น้อยก็ต่างกลายเป็นตึงเครียดขึ้นมาเป็นที่รู้กันว่า ท่ามกลางเงาร่างที่ถูกคัดออกไปเหล่านั้น มีผู้มากความสามารถรวมอยู่ในนั้นไม่น้อย เช่นเหลยอ้าวเทียนที่นับเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์คนหนึ่งในเขตตะวันออก ถึงฐานะของเขาจะโด่งดังกว่าพรสวรรค์ที่มี แต่เขาก็สามารถอยู่ในขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งคุกด้วยวัยเพียงยี่สิบห้า พรสวรรค์เช่นนี้ก็ไม่เป็นที่กังขาเช่นเดียวกัน
ทว่าแม้แต่เหลยอ้าวเทียนยังหยุดเพียงแค่ด้านหน้าของบันไดสวรรค์ชั้นที่สี่สิบเก้า คนรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์และความแข็งแกร่งไม่สู้เหลยอ้าวเทียนเหล่านั้นจึงยิ่งไม่มีหวัง ต่อให้ขึ้นไปก็คงเป็นที่อับอายขายหน้าเงาร่างบนบันไดสวรรค์ค่อยๆ ลดน้อยลงเรื่อยๆ ยิ่งชั้นบันไดสวรรค์สูง เงาร่างก็ยิ่งน้อย เงาร่างที่เดิมทีแน่นขนัดจำนวนมาก ยามนี้ได้เบาบางลงแล้ว จนมองเห็นได้ว่าเงาร่างเหลือเพียงไม่กี่พันสายเท่านั้นเงาร่างส่วนใหญ่ที่อยู่ต˹ากว่าชั้นที่ห้าสิบต่างกำลังกัดฟันสู้ แต่ละชั้นที่ก้าวไปข้างหน้าเปรียบได้กับศึกใหญ่หนึ่งครั้ง ยามนี้ทั่วกายของพวกเขาล้วนชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อส่วนเงาร่างที่อยู่สูงกว่าชั้นห้าสิบก็ยิ่งมีน้อยมาก จนถึงยามนี้ก็มีเพียงเงาร่างไม่กี่สิบสาย และในเงาร่างไม่กี่สิบสายเหล่านี้ หลังจากผ่านการทดสอบ เกรงว่าสุดท้ายมีสิบ
