หลิวอู๋เสียใช้เวลาสิบวันในถ้ำเพลิงตะวัน ผลที่ได้เกินความคาดหมายของเขา
เป้าหมายที่ตั้งไว้คือทะลวงผ่านระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นเจ็ด ทว่ามิเพียงทะลวงผ่านสู่ระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นแปดเท่านั้น ยังได้รับสมบัติล้ำค่าอย่างไข่มุกวิญญาณเหมันต์ แล้วยังเข้าใจพลังของธาตุน้ำแข็งอีกด้วย
หลิวอู๋เสียดีดนิ้วเบา ๆ แสงสีขาวเยือกเย็นแผ่ออกมาจากนิ้วชี้ พุ่งไปที่ผนังถ้ำห่างออกไปห้าเมตร ปรากฏรูเล็ก ๆ ขนาดเท่ากับนิ้วชี้ ลึกประมาณสามเมตรกว่า ๆ
“พลังน้ำแข็งนี่ช่างน่ากลัวจริง ๆ ถ้าสิ่งนี้พุ่งเข้าใส่ร่างกาย คงจะทะลุเป็นรูแน่ ๆ”
หลิวอู๋เสียตกใจอย่างลับ ๆ แม้จะเทียบกับพลังดาบไม่ได้ แต่ถ้าหากใช้โจมตีศัตรูอย่างฉับพลัน ก็ยังทำให้คู่ต่อสู้ตั้งรับไม่ทัน
น่าเสียดายที่เขาไม่มีวิธีที่ดีในการใช้ประโยชน์จากพลังของธาตุน้ำแข็งในตอนนี้ ในความทรงจำของเขาไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับการใช้พลังน้ำแข็งเลย พลังงานประเภทนี้หายากเกินไป
อาศัยความรู้ในสมอง เขาจึงเข้าใจวิธีการใช้พลังของน้ำแข็งได้อย่างรวดเร็ว และพัฒนาวิชายุทธ์ระดับสูงขึ้นไปอีก
“ได้เวลาออกไปแล้ว!”
หลังจากจมอยู่สิบวัน พลังวิญญาณก็หนาแน่น ร่างกายของเขาราวกับอาชาป่าหลายพันตัวกำลังคำรามอย่างบ้าคลั่
