กล้าที่จะออกหน้า รับความเจ็บปวดแทนชั้นเรียน พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เขามีความสามารถพอที่จะเป็นหัวหน้าศิษย์แทนข้าได้ มีเกาเสี่ยวตง และเหอฉางหง คอยช่วยเหลือ ข้าก็วางใจได้ พวกเจ้าจงตั้งใจฝึกฝนวิชา ในอนาคตข้าจะช่วยให้การฝึกฝนของพวกเจ้าว่องไวขึ้น”
หลี่ลี่กล่าวด้วยความมั่นใจ นี่ไม่ใช่คำพูดลอย ๆ ในใจเขามีแผนการอยู่แล้ว
เฉินหลงกล่าว “พี่ใหญ่ ถึงแม้พวกเราจะอยู่ชั้นเรียนเดียวกัน แต่พูดออกไปก็เหมือนเป็นลูกน้องของเหอวั่นเสียเปล่า ๆ พี่ใหญ่ตั้งชื่อกลุ่มใหม่ให้พวกเราเถิด ในอนาคตพวกเราจะเป็นพี่น้องกันจริง ๆ เพราะเจ้าเหอวั่นคิดร้ายต่อพวกเรา พวกเราไม่อยากนับถือเขาเป็นอาจารย์อีกต่อไป”
ทันใดนั้น ทุกคนก็เห็นด้วย ต่างพากันโห่ร้อง
ได้ฟังเช่นนั้น หลี่ลี่ก็หลุดยิ้มออกมา“ถูกต้องเฉินหลง เจ้าช่างเป็นคนเฉลียวฉลาด คิดได้รอบคอบยิ่งนัก”
ความจริงแล้วเขาก็คิดแบบนี้มานานแล้ว ตั้งใจจะบอกใบ้ให้ใครสักคนพูดออกมา ไม่นึกเลยว่าเฉินหลง จะคาดเดาความคิดของเขาได้ สมแล้วที่เป็นคนที่มีคุณสมบัติความเป็นผู้นำ มีสง่าราศีของแม่ทัพ
“ต่อไปพวกเราจะใช้ชื่อว่า ‘พลพรรคเมตตาชน’ ใครก็ตามที่ยึดมั่นในเมตตาธรรม ในอนาคตล้วนเป็นพี่น้องของพวกเรา”
“ผู้มีเมตตา ย่อมไร้ผู้ต่อต้าน ชื่อนี้ดีมาก” เหอฉางหงเป็นคนแรกที่เอ่ยชม
จากนั้นทุกคนก็พากันชื่นชม
“ผู้มีเมตตา ย่อมไร้ผู้ต่อต้าน พลพรรคเมตตาชน ไร้ผู้ต่อต้าน พี่ใหญ่หลี่ เก่งกาจ พี่ใหญ่หลี่ ไร้ผู้ต่อต้าน”
หล
