หลิวอู๋เสียใช้เพลงเท้าเจ็ดดาราพุ่งทะลุวงล้อมของทั้งสี่คนออกมา ค่ายกลซื่อเซี่ยงไร้ประโยชน์สำหรับเขา
ทั้งสี่คนตกใจจนตัวแข็งทื่อ แม้แต่ค่ายกลซื่อเซี่ยงก็ไม่สามารถหยุดเขาไว้ได้
หลิวอู๋เสียไม่ใช้ดาบ เพียงใช้หมัดและเท้า ตบหญิงสาวที่นามเสี่ยวเหยียนออกไปอย่างรุนแรง ใบหน้าของนางบวมช้ำไปครึ่งหนึ่ง เดิมทีนางก็หน้าตาธรรมดาอยู่แล้ว ตอนนี้ดูยิ่งน่าเกลียดกว่าเดิม
จากนั้นอีกสองคนก็โดนหลิวอู๋เสียเตะจนปลิวออกไปกระแทกกำแพง ล้มลงนอนหมดสติอยู่บนพื้นดิน เหลือเพียงเถี่ยอิงคนเดียวที่ยังคงพยายามต่อสู้ พยายามใช้ตะขอเหล็กโจมตีหลิวอู๋เสีย แต่ไม่สามารถแตะต้องเสื้อผ้าของเขาได้เลย
ความว่องไวในการเปลี่ยนท่าทางโจมตีของหลิวอู๋เสียช่างน่าทึ่งเหลือเกิน พลังของเขาช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน
เหล่าศิษย์ที่รวมตัวกันอยู่ด้านนอกต่างพากันตกใจจนถอยหนีไปทีละคน เถี่ยอิงวิ่งไปที่ประตูพยายามหลบหนี
“คิดจะหนี?!”
หลิวอู๋เสียพุ่งตัวเข้าหาเถี่ยอิง ยกเท้าขวาขึ้นแล้วเหยียบลงอย่างแรง
“กร๊อบ!”
เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้น เถี่ยอิงล้มลงกับพื้น เศษใบไม้กระเด็นกระจาย เลือดจำนวนมากไหลออกจากปากของเขา ใบหน้าของเขาซีดเซียว
