เลือดที่แท้จริง กระตุ้นประสาทสัมผัสของทุกคน
ความตื่นเต้น ความเร้าใจ เสียงคำราม เลือดสามารถปลุกความป่าเถื่อนในตัวคนให้ตื่นขึ้นและทำให้พวกเขาคลั่งไคล้ได้
มือของสวีอี้หลินเริ่มชา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขากำหมัดแน่น ทำให้เลือดไม่ไหลเวียน เล็บของเขาฝังลึกเข้าไปในเนื้อหนัง แต่เขาก็ไม่รู้ตัว
หลังจากฆ่าศิษย์ของสองตระกูลนี้ เหล่าผู้คุ้มกันของตระกูลสวีก็กลับไปที่เดิมและเริ่มทำความสะอาดสนามรบ กองศพถูกกองรวมกันไว้ เพื่อไม่ให้รบกวนการต่อสู้ครั้งต่อไป
“หนึ่งเดือนที่แล้ว ในเวลานี้แหละ ข้าพูดไว้ว่า ข้าจะกำจัดตระกูลว่านภายในหนึ่งเดือน วันนี้ข้าทำสำเร็จแล้ว ตอนนี้ถึงตาพวกเจ้าแล้ว” หลิวอู๋เสียพูดอย่างใจเย็น
วันนั้นที่ลานล่าสัตว์ เผชิญหน้ากับความบีบคั้นอันโหดเหี้ยมไร้ไมตรีของตระกูลว่าน เขาก็สาบานว่าในหนึ่งเดือนจะต้องทำให้ตระกูลว่านสิ้นชื่อเสียง
เวลาไม่มากไม่น้อย นึกย้อนไปถึงภาพวันนั้น ว่านหรงเจ๋อก็เสียใจจนไส้เขียวคล้ำ
ตอนนั้นควรจะฆ่าหลิวอู๋เสียไปก็จะไม่มีภาพในวันนี้ ใครจะคาดว่าเวลาหนึ่งเดือน สวะผู้หนึ่งจะเติบโตได้ถึงขั้นนี้
โลกใบนี้ไม่มีถ้าหาก!
เรื่องเกิดขึ้นแล้ว ไม่มีทางให้ย้อนกลับ
“ไอ้หนู เจ้าฆ่าสายเลือดหลักของพวกเราสองตระกูลเกลี้ยงแล้ว ข้าจะบดขยี้แก้ให้เป็นผุยผง!” ว่านหรงเจ๋อสูดหายใจเข้าลึก
ขอเพียงฆ่าหลิวอู๋เสียได้ก็จะล้างแค้นแทนคนที่ตายไปเหล่านั้นได้ ทำลายตระกูลสวีให้สิ้น ปล้นชิงทรัพยากร พวกเขาสองตระกู
