กฝน ก็เป็นเวลาอาหารพอดี ครั้งนี้หลี่ลี่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม
เหล่าศิษย์ลูกหลานผู้ฝึกยุทธ์ยังคงรู้สึกอับอาย
พวกเขาไม่ได้ทักทายหลี่ลี่เป็นพิเศษ แต่ละคนต่างก็มองเขาด้วยสายตาอิจฉา ริษยา และชื่นชม
เฉินหลง เกาเสี่ยวตง และคนอื่น ๆ ไม่ต้องพูดถึง เหล่าศิษย์ยากจนที่เคยจงใจตีตัวออกห่างจากเขา ต่างก็มองเขาด้วยสายตาเคารพบูชา กระตือรือร้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เรียกเขาว่าหัวหน้ากลุ่ม ไม่ต่างจากวีรบุรุษ
เหล่าศิษย์ยากจนเหล่านี้ หลี่ลี่ไม่เคยดูถูก พวกเขาอาจจะใจแคบ แต่ก็ไม่ได้มีจิตใจที่ชั่วร้าย ในอนาคตถ้าช่วยเหลือได้ เขาก็จะทุ่มเทช่วยเหลืออย่างเต็มที่ คนเหล่านี้กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ ล้วนไม่ใช่เรื่องง่าย
หากเขาไม่ได้รับโชคลาภ เขาก็คงไม่มีวันนี้ ยังคงต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวง เหมือนกับพวกเขา
วันนี้เป็นวันที่เก้าเดือนเก้า และเป็นวันเรียนของเหอวั่น นี่เพิ่งจะเปิดเทอมได้ไม่กี่วัน แม้จะรู้อะไรอยู่แล้ว ก็ไม่ควรขาดเรียน นอกจากนี้ วันนี้ยังเป็นวันรายงานตัวหัวหน้ากลุ่มอีกด้วย หัวหน้ากลุ่มจะต้องได้รับการแต่งตั้งและยอมรับจากเหอวั่นเสียก่อน
เมื่อถึงเวลาเรียน ทุกคนรอจนกระทั่งเหอวั่นเข้ามา ต่างก็ตะโกนพร้อมกันว่า สวัสดีท่านอาจารย์
เหอวั่นได้รับข่าวว่าหลี่ลี่เป็นหัวหน้ากลุ่มแล้วตั้งแต่เมื่อวาน เมื่อเห็นหลี่ลี่ก็แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
สวีเถาก้าวออกมาข้างหน้า รายงานเรื่องที่ทุกคนต่างลงความเห็นให้หลี่
