ลี่เป็นหัวหน้ากลุ่ม
เหอวั่นพยักหน้ายิ้มให้หลี่ลี่ “ไม่เลว ไม่เลว ข้าตาไม่ถึงเอง คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นอัจฉริยะในการฝึกฝนเช่นนี้ ตั้งใจฝึกฝนต่อไป ในอนาคตสร้างชื่อเสียงให้กับกลุ่ม เป็นที่น่าภาคภูมิใจของอาจารย์ อนาคตของเจ้ารุ่งโรจน์นัก ต้องพยายามต่อไป”
เหอวั่นเป็นผู้นำปรบมือให้กับหลี่ลี่
เหล่าศิษย์ต่างก็ปรบมือตาม แม้แต่เหล่าศิษย์ลูกหลานผู้ฝึกยุทธ์ ครั้งนี้ก็กระตือรือร้นไม่น้อย สถานการณ์พลิกผัน พวกเขาก็ปรับทัศนคติแล้ว
โลกใบนี้ เป็นโลกของพลังอำนาจ ผู้มีพลังอำนาจ ย่อมได้รับความเคารพ
“เลิกเรียนแล้วตามข้ามาที ข้าจะมอบหมายหน้าที่หัวหน้ากลุ่มให้กับเจ้า” เหอวั่นพูดกับหลี่ลี่จบก็เริ่มต้นสอน
ช่วงเช้าที่แสนธรรมดาผ่านพ้นไป
หลังเลิกเรียน เหอวั่นพาหลี่ลี่ไปที่ห้อง ๆ หนึ่ง ซึ่งเป็นห้องของเขา
ด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม เหอวั่นเชิญชวนให้หลี่ลี่ดื่มชา พูดคุยกับเขาถึงวิธีการนำพาเพื่อนศิษย์คนอื่น ๆ และพูดถึงความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้นในตอนแรก ความเข้าใจผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ได้คลี่คลายลงแล้ว ปล่อยให้เขาฝึกฝนอย่างสบายใจ
หลี่ลี่ตอบรับอย่างเต็มปาก แสดงท่าทางซาบซึ้ง สาบานว่าในอนาคตหากฝึกฝนสำเร็จ จะตอบแทนท่านอาจารย์เหอเป็นอย่างดี
หากท่านอาจารย์เหอยอมลืมเรื่องบาดหมางเล็ก ๆ น้อย ๆ ในอดีต เขาจะปฏิบัติต่อท่านอาจารย์เหออย่างจริงใจ
“ฮ่า ๆ ไม่ต้องรอตอบแทนในอนาคต ตอนนี้มีเรื่องให้เจ้าช่วยทำ นี่ก็เพื่อกลุ่มและเป็นความรับ
