การพูดจาถ้อยทีถ้อยอาศัยกันทำให้ซ่างกวนไฉรู้สึกสบายใจมาก ลูบเครา ได้ที่หนึ่งติดต่อกันสามปี สถานะของเมืองผิงหลิงก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ
“ประมุขหอลี่ถ่อมตัวเกินไปแล้ว เมืองฉานของท่านมีแววชนะสูงมาก!”
ต่างคนต่างก็สรรเสริญกันจนเป็นเรื่องปกติแล้ว ผิวเผินดูกลมเกลียวกัน แต่ลับหลังก็ต่อสู้กันเอง
เวลาผ่านไปสองชั่วยาม จนถึงเที่ยงวันแล้ว ลมเย็นพัดโชย อากาศปลอดโปร่ง สดชื่น เป็นช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยว
“เหล่าปรมาจารย์หลอมโอสถทั้งห้าอันดับแรกไม่มีใครพลาดเลย เมืองใหญ่แห่งอื่น ๆ ได้ละเลยไปแล้ว การต่อสู้ในปีนี้รุนแรงเป็นพิเศษ ห้าอันดับแรกต่างก็มีความสามารถที่จะคว้าผู้ชนะได้”
สมุนไพรวิญญาณสี่สิบห้าชนิด ปรมาจารย์หลอมโอสถที่อยู่ในอันดับห้าแรก แต่ละคนต่างก็เขียนชื่อของสมุนไพรได้สำเร็จ สำหรับเมืองที่อยู่ในอันดับถัดไป สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก มีสมุนไพรวิญญาณที่ไม่คุ้นเคยหลายชนิด จึงไม่สามารถแยกแยะสรรพคุณและอายุได้ จึงได้แต่ยอมแพ้
ผู้ที่พูดคือประมุขหอที่อยู่ในอันดับที่สิบเมื่อปีที่แล้ว พวกเขาเพียงแค่รักษาผลงานไว้ก็เพียงพอแล้ว หากต้องการได้ตำแหน่งชนะเลิศนั้นยากยิ่งนัก
