สองท่าแล้ว ไม่ใช่คนธรรมดาที่ไม่รู้ศิลปะการต่อสู้เลยสักนิด ในใจเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
ตอนนี้พลังภายในของเขาส่งให้ ตำราวิหารแห่งราตรี ไปมากกว่าครึ่งแล้ว คิดว่าเพื่อหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดและความเสี่ยงจากการส่งพลังทั้งหมดออกไป ก็ขอส่งแค่นี้ก่อนแล้วกัน รอดูดพลังกลับมา แล้วค่อยส่งอีกครั้ง
เขานั่งสมาธิเริ่มฝึก ‘เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงหง’ แต่ครั้งนี้การดูดพลังช้ามาก สามารถรู้สึกได้ชัดเจนว่ากระแสพลังไหลเข้าสู่ทะเลปราณอย่างติดขัด ยังต้องใช้แรงอีกพักใหญ่ถึงจะผสานเข้ากับก้อนพลังในทะเลพลังได้
“หา? หรือว่าต้องส่งพลังออกไปให้หมดก่อน ถึงจะดูดพลังกลับมาได้อย่างรวดเร็ว? การผสานพลังสองส่วนเข้าด้วยกันมันยากลำบาก?” หลี่ลี่ตกใจยิ่งนัก
การฝึกฝนยิ่งเร็วยิ่งดี ที่เขาส่งพลังให้ตำราวิหารแห่งราตรีทุกวัน ก็เพราะลองทำดูครั้งหนึ่งแล้ว พบว่าการเติมพลังกลับมานั้นง่ายมาก
แต่ตอนนี้สูญเสียพลังไปมากกว่าครึ่ง อยากจะดูดพลังกลับมา กลับช้ามาก นั่นมันเท่ากับเสียเวลาฝึกฝนน่ะสิ!
คิดว่าเขาได้ทำให้ผู้ดูแลหลิวโกรธ อาจารย์เหอก็อาจจะแกล้งเขาโดยเจตนา ถ้าฝึกฝนไม่ได้เร็วขึ้น เพิ่มพลังให้สูงขึ้น ต่อไปโดนพวกนั้นวางแผนทำร้าย เขาเป็นเด็กกำพร้า คงอันตรายมาก
เขาไม่มีที่พึ่ง ต้องพึ่งพาตัวเองทุกอย่าง ต้องรีบเพิ่มพลังให้เร็วที่สุด
เขาขบกรามแน่น คิดว่าขอลุยละกัน อย่างไรก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร เขาไม่ฝึก ‘เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงหง’ ต่อ แต่ยั
