มารับร่มจากเขา
ไม่นึกว่าเซี่ยเวยจะขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วหุบร่มวางพิงเสาเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าข้างในราวกับมองไม่เห็น
แต่ไหนแต่ไรเซี่ยจวีอันก็ไม่ชอบยืมมือผู้อื่นเรื่องนี้เจียงเสวี่ยหนิงชินชาอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้จึงไม่เคยสนใจ แต่วันนี้อาจเพราะเปลี่ยนนางกำนัลคนใหม่ มองแล้วแปลกตา นางถึงสนใจขึ้นมา
คำถามชวนงุนงงของฟางเมี่ยวเมื่อครู่พลันวาบขึ้นมาในสมอง
เจียงเสวี่ยหนิงกะพริบตาปริบขณะมองเขาเดินเข้ามาใกล้
เดินมาจากทางห้องทำงานสำนักมหาบัณฑิตในวันที่อากาศหนาว เหน็บเช่นนี้ ใบหน้าซึ่งปกติดูหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน บัดนี้กลับแฝงความเย็นยะเยือกเล็กน้อย ยามดวงตาทั้งคู่จับจ้องใครจึงดูลุ่มลึกเป็นพิเศษ
ชุดนักพรตสีขาวหิมะ ไม่แปดเปือนฝุั่นละอองใด
ตั้งแต่ชาติก่อนจนชาตินี้ นางแทบจะเคยชินกับท่าทางดุจเทพเซียน ผู้ห่างเหินจากโลกมนุษย์ของเซี่ยเวย เหมือนว่านอกจากตนในชาติก่อนที่กล้าหาญชาญชัยแล้ว ก็ไม่เคยได้ยินว่ามีสตรีคนไหนประเคนตนเองให้เขา อีก ประหนึ่งคนผู้นี้ไม่แยแสอิสตรีแต่กำเนิด คนอื่น ๆ เองก็ไม่ได้เกิดมามี ชะตายั่วแหย่เขาดุจเดียวกัน
ก็นึก ๆ ดูแล้วจะเป็นไปได้อย่างไรเล่า
เซี่ยจวีอันมีฐานะสูงส่ง ทั้งยังเกิดมามีกายหยาบน่าดูชม ต่อให้ไม่ได้ ฉลาดหลักแหลมก็ไม่รู้ว่ามีดรุณีน้อยมากมายปานใดฝันใฝั่จะได้เขาเป็นคู่ครอง แค่คิดก็พอรู้ว่าอิสตรีทั่วใต้หล้าที่คิดจะสานสัมพันธ์กับเขาไม่มีทางน้อยนิดหรอก
ทว่าตนกลับไม่เคยได้ยินเลย
ถึงกับไม่
