หัว เป็นกังวลจนแทบหายใจไม่ออก
กองทัพนับพันของนิกายสวรรค์เหมือนเป็นมังกรไร้หัว ว่านซิวจื่อตายแล้ว แต่ละคนจึงสับสนงุนงง
ทว่าครั้นเหลียวซ้ายแลขวา…องค์หญิงอะไรกัน รัชทายาทอะไรกัน คุณหนูรองหนิงอะไรกัน มารดามันล้วนไม่รู้จัก!
ทำอย่างไรดีเล่า
ทุกคนหันมองหน้ากัน ไม่ทราบคนรักตัวกลัวตายผู้ใดร้องลั่นเป็น คนแรก “แน่นอนว่าต้องเลือกตู้จวินซานเหรินของพวกเราน่ะสิ!”
ต่อมาก็เกิดเสียงโห่ร้องสนับสนุน
หลี่ว์เสี่ยนซึ่งเพิ่งขนหัวลุกเพราะกระบี่ที่เยี่ยนหลินโยนมา ยังไม่ทัน หายเป็นปกติก็ได้ยินเสียงฮือฮาของเหล่าต้นหญ้าลู่ลม คราวนี้แทบไม่เหลือเลือดให้กระอัก!เมื่อปราศจากว่านซิวจื่อถึงค่อยคิดจะพึ่งเซี่ยเวยเอาตัวรอดเรอะ!
ทว่าความวุ่นวายจากเหล่าคนที่ทั้งตัวมีแต่สุรากับข้าวยัดอยู่ในร่างนี้ ก็ทำให้กองทัพรอบตำหนักกระสับกระส่ายขึ้นมาได้จริง ๆ
ไม่ใช่ทุกคนในทัพซินโจวจะยอมตามเยี่ยนหลิน ทุกคนมีความคิดเป็นของตนเอง เพียงแต่พอประเมินเซี่ยเวยแล้วเจ้าตัวก็เหมือนไม่คิดคัดค้านเยี่ยนหลิน ชั่วขณะหนึ่งพวกเขาจึงไม่สะดวกจะทำอะไร
ฝั่ายที่เชื่อฟังเยี่ยนหลิน แน่นอนว่าต้องยืนทัพนิ่งไม่เคลื่อนไหวเหล่ากองทหารเกราะดำจำนวนมากที่ยืนอยู่หลังเสิ่นจื่ออีก็ไม่เคยพบสภาพการณ์เช่นนี้ ทว่าพวกเขาไม่เหมือนคนอื่น ๆ เพราะล้วนเป็นทัพที่ฮ่องเต้พระองค์ก่อนจัดตั้งเพื่อคุ้มครองเหล่าเชื้อพระวงศ์ ย่อมไม่อาจปล่อยให้ตราหยกไปอยู่ในมือคนอื่น
บัดนี้ผู้คนจำนวนมากจึงช
