อง แต่กลับถูกส่งไปเฝั้ารักษาการณ์ประตูทิศบูรพา โดยมีกองกำลังทหารใต้อาณัติไม่ถึงหนึ่งหมื่น นาย ยิ่งไปกว่านั้นในบรรดากองกำลังทหารก็แทบหามือดีด้านการสู้รบ ไม่ได้ หากใครเลือกบุกมาทางนี้เพื่อฝั่าเข้าถึงเมืองหลวงแล้วละก็ เพียง ลงมืออย่างอำมหิตเสียหน่อยก็แทบจะถล่มกองทัพเขาราบเป็นหน้ากลอง ได้แล้ว!
มือที่กุมหอกของนายทหารวัยเยาว์ข้างกายสั่นเทิ้ม
โจวอิ๋นจือกลับหยิบเอาถุงน้ำบรรจุสุราฤทธิ์แรงขึ้นมา แหงนหน้าดื่ม เสียอึกหนึ่ง ประหนึ่งหวังจะใช้ขับไล่ความหนาวเย็นของฤดูสารทที่กำลัง รุกรานร่างกาย
ไม่มีใครรู้ว่า เขาแอบส่งสารยอมจำนนให้กองทัพซินโจวไปแล้วถึง สามฉบับ
ทว่าก็เหมือนโยนหินลงมหาสมุทร ไร้ซึ่งการตอบสนองใด ๆ
นับตั้งแต่พบว่าเยาเหนียงหายตัวไป เขาก็รู้แล้วว่าเคราะห์ร้ายจะมาเยือนตนไม่ช้าก็เร็ว
แต่เขาคิดไม่ถึงว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้
ใฝั่หาชื่อเสียงเกียรติยศมาทั้งชีวิต ครุ่นคิดวางแผนอยู่ตลอด เพื่อ ไต่เต้าขึ้นสูง เพื่ออยู่เหนือคนอื่น ต่อให้เปลี่ยนเจ้านายคนแล้วคนเล่าสุดท้ายมันก็เป็นแค่เปลี่ยนจากก้มหัวให้คนหนึ่งไปเป็นอีกคน
วางอุบายมาครึ่งชีวิต สุดท้ายก็ยังเลือกผิดอยู่ดี!
ทางด้านประตูเมืองทิศทักษิณมีข่าวส่งมาว่าถูกตีแตกแล้ว
ทหารทั้งกองทัพพากันหวาดผวา
สายตาของโจวอิ๋นจื่อยังคงมองไปเบื้องหน้าในที่สุดผ่านไปสองเค่อก็มีม้าเร็วส่งสารตัวหนึ่งวิ่งกลับมาพร้อมเสียงตะโกนตื่นตระหนก “มาแล้วมาแล้ว! กองทัพซินโจวก็มาแล้วด
