สถานการณ์ขณะนี้ ว่านซิวจื่อมีเหตุผลเต็มที่ที่จะเชื่อว่าสตรีนางนี้หากตื่นเต้นจนมือสั่น ตนมีหวังต้องมอดม้วยมรณาเป็นแน่แท้ นักพรตน้อยต่าง ยืนอึ้งจนไม่กล้าขยับเขยื้อน ความเจ็บปวดอันแหลมคมรุนแรงบนลำคอ ทำให้ว่านซิ่วจื่อรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังคุกคามชีวิต เมื่อเป็นเช่นนี้เขาจึง พลันแสดงสีหน้าดุดัน แสร้งทำเป็นแข็งกร้าวร้องตะโกนขัดกับใจที่กำลังประหวั่น “ปล่อยเขาไป มัวยืนเหม่ออะไรกันอยู่ ปล่อยเขาไปเสีย!”
แม้จะแผดเสียงร้อง แต่เขากลับไม่กล้าขยับตัว
โลหิตไหลอาบปกเสื้อกลายเป็นสีชาดนักพรตน้อยที่อยู่ข้างล่างเหลือบมองเซี่ยเวยแวบหนึ่ง สุดท้ายก็ยอม ถอยหลังอย่างไม่เต็มใจ
มือที่ตกข้างลำตัวของเซี่ยเวยยังคงมีเลือดไหลพราก
ทว่าเซี่ยเวยกลับไม่สนใจสักนิด เขาเงยหน้ามองนางซึ่งยืนอยู่บนที่สูง ความนุ่มนวลแบบหญิงสาวในอดีตได้จางหาย กลายมาเป็นความดุดันที่ปรากฏแทน เขาเผลอนึกถึงท่าทางกราดเกรี้ยวของนางตอนทำลายพิณเขาในปีนั้น ริมฝีปากค่อยๆ เผยรอยยิ้ม ก่อนจะหัวเราะออกมา
ทั่วร่างชุ่มโชกด้วยเลือด แต่สีหน้ากลับดูอ่อนโยนทหารที่บุกโจมตีจากด้านนอกเดิมทีก็มีไม่น้อย ทั้งยังโอบล้อมทุกด้านจนแทบไม่เปิดโอกาสให้คนของสาขาย่อยของนิกายสวรรค์หลบหนี ครู่เดียวก็ได้เปรียบในการควบคุมสถานการณ์และบดขยี้อีกฝั่ายสิ้นซาก
เจียงเสวี่ยหนิงเห็นเยี่ยนหลินกับหลี่ว์เสี่ยนเข้ามาจากนอกประตู
ไม่นานก็เกิดเสียงดังฮือฮา
สีหน้าตื่นตกใจของเจี้ยนซูปรากฏให้เห็นแว
