าเป็น เรื่องดีหรอกหรือ ไม่ว่าผู้ใดจะติดหนี้ผู้ใด หรือใครจะผูกมัดใคร เมื่อตายไปก็จบเรื่องแล้ว มิต้องมาคอยถือสาเรื่องเล็กน้อยอีก
แต่เหตุใดกันจึงรู้สึกว่าฝีเท้ายิ่งก้าวยิ่งหนักอึ้ง!
ก็นางน่ะเคยช่วยชีวิตเขาถึงสองครั้ง
ชีวิตเขาจึงต้องขึ้นอยู่กับนางต่างหาก ไม่ใช่พญายม!
เจียงเสวี่ยหนิงเหมือนจะโน้มน้าวใจตนเองได้สำเร็จ ยามนี้แทนที่จะ เดินออกไปโดยไม่เหลียวศีรษะกลับมา นางกลับหยุดเดินและหันไปมองเขา
บนบ่าของเซี่ยจวีอันมีรอยกระบี่เพิ่มขึ้นอีกรอย
ชุดคลุมเปือนโลหิตแบบที่ไม่ทราบเลยว่าเป็นของเขาหรือเป็นของฝั่ายตรงข้ามมากกว่ากัน มีดสั้นเล่มนั้นคล้ายกับงอกขึ้นมาบนมือก็มิปาน เขาไม่ยอมปล่อย รับมือคมกระบี่ที่ยาวและแข็งแกร่งกว่า สกัดกั้นการจู่โจมกะทันหันจากด้านข้าง แม้จะหลบได้อย่างว่องไว แต่แขนก็ยังถูกกรีดเป็นรอยเลือด!
บัดนี้เขาสูญเสียพละกำลังไปไม่น้อย ค่อย ๆเริ่มตกเป็นฝั่ายเสียเปรียบ
เจียงเสวี่ยหนิงนัยน์ตาร้อนผ่าวในชั่วพริบตา
นางกดข้อมือข้างซ้ายอย่างแผ่วเบา
มีดที่เซี่ยเวยให้นางมามัดอยู่บริเวณนั้น
อาจเพราะอยู่ใกล้คนเสียสติ นานวันเข้าจึงพลอยติดความบ้าคลั่ง บางอย่างที่ไม่ใช่วิสัยตนเองมาหลายส่วน
นางเคลื่อนสายตามองว่านซิวจื่อเจ้านิกายสวรรค์ผู้นี้ไม่เคยเชื่อว่าบนโลกจะมีคนยอมละทิ้งทุกสรรพสิ่งเพราะคำว่า ‘รัก’ ในยามปกติอาจคิดจะใช้ความรักของคนเป็นเครื่องมือ แต่เมื่ออยู่ในสถานการณ์คับขันจริง ๆกลับละเลยเจียงเสวี่ยห
