วกนิกายที่ชอบชมความครึกครื้นโดยไม่กลัว เรื่องบานปลายอยู่ล่างแท่นบูชา พวกนั้นไม่รู้เรื่องอันใด คอยแต่จะส่งเสียงโห่ร้องอยู่ด้านล่าง!
แม้เจียงเสวี่ยหนิงจะมีรูปโฉมงดงามและเป็นฝั่ายค้อมกายคารวะ ทว่าในสายตาของหลู่ไท่นางกลับดูน่ารังเกียจมากกว่า ทำเอาแทบอยากฉีกทึ้งนางเป็นชิ้น ๆ !
ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่คิดจะคำนับกลับ
เขายืนเฉยพลางผุดรอยยิ้มเย้ยหยัน
ข้างล่างพากันส่งเสียงกระซิบกระซาบอีกครั้งทันที
เดิมทีเซี่ยเวยคิดว่าเจียงเสวี่ยหนิงจะหวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก แต่ เมื่อเห็นนางเดินขึ้นไปทีละก้าว ถึงขั้นทำให้หลู่ไท่ตกที่นั่งลำบากก็อด หัวเราะออกมามิได้
หญิงสาวนางนี้เติบโตแล้ว
เผชิญหน้าสถานการณ์เพียงลำพังได้แล้ว
หากบอกว่าในความเยือกเย็นของเจียงเสวี่ยหนิงยังคงข่มเพลิงโทสะ ไว้หลายส่วน ความเงียบสงบของเขาก็คือความเงียบสงบที่แท้จริง ตัว เขาเองก็ไม่พูดจามากความ ย่างเท้าขึ้นแท่นบูชาตามไปอย่างไม่รีรอ ยืน หันหน้าเผชิญกับหลู่ไท่เช่นเดียวกัน
บุรุษเก่งกาจสตรีงดงาม เป็นคู่สวรรค์สร้างโดยแท้
ภายใต้แสงคบเพลิงประดุจจันทราหยอกเย้าบุปผา หากมองข้ามบรรยากาศตึงเครียดนี้ไปก็ถือว่าน่าดูอยู่มาก
เสียงจอแจจากข้างล่างมิเพียงไม่สิ้นสุด กลับจะทวีขึ้นอีก
ว่านซิวจื่อที่นั่งมองจากข้างบนพลันขมวดคิ้วลุกขึ้นกวาดตามอง แวบหนึ่ง
สาวกด้านล่างที่สังเกตเห็นว่านซิวจื่อพลันไม่กล้าทำตามอำเภอใจอีก
บรรยากาศเงียบลงในบัดดล
ว่านซิวจื่อจึงเอ่ยขึ้น “ตู
