คนอย่างอีกฝั่ายเอาหมอนตีก็ไม่เจ็บ เซี่ยเวยคว้าไว้ได้แล้ววางกลับคืน ให้นาง ยืนอยู่ด้านข้างพลางยกนิ้วแตะริมฝีปากตนเอง แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน
ครั้งนี้เจียงเสวี่ยหนิงไม่กล้าขี้เกียจแล้ว
นางกัดฟันลุกด้วยความไม่พอใจ รีบไปอาบน้ำหลังฉากบังลม แช่กายคนเดียวในถังที่เติมน้ำจนเต็ม แม้นางจะรู้ว่าสิ่งที่เซี่ยเวยพูดแค่ล้อเล่น แต่สมองก็ลืมไม่ลงและยังไม่ยอมหยุดนึกตาม ชั่วขณะหนึ่งถึงกับรู้สึกไปว่าผ้าเช็ดตัวบนขอบอ่างสกปรก การอาบน้ำกลายเป็นมิเพียงไม่ทำให้ตัวเองสะอาด กลับนำความคิดวุ่นวายเข้ามาในหัวสมองแทน
หลังจากเซี่ยจวีอันพูดประโยคชวนตระหนกเหล่านั้นก็ยังคงนิ่งสงบ นั่งเล่นพิณที่เพิ่งได้มาสองสามวันก่อนตรงโต๊ะตัวยาวริมหน้าต่าง
ไม่ใช่พิณที่ดี
แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ มีพิณสักคันได้ก็ถือว่าเหล่าหัวหน้าสาขา นิกายสวรรค์ต้องการประจบประแจง
คืนนั้นทั้งสองพลิกตัวไปมาจนครึ่งคืนถึงผล็อยหลับเช้าวันรุ่งขึ้น เจียงเสวี่ยหนิงนอนตื่นสายเหมือนเดิม
เซี่ยเวยออกไปหารือกับว่านซิวจื่อและคนอื่นๆ ตามปกติ
การศึกแนวหน้าคว้าชัย เป็นเหตุให้นิกายสวรรค์มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมา ผู้คนในสำนักสาขาต่างฮึกเหิม ถึงอย่างไรเมื่อพื้นที่มั่งคั่งทางใต้ถูกยึดครอง ไว้ได้ การเคลื่อนทัพรุกคืบขึ้นเหนือก็เหลือแค่รอเวลา พวกคนของ ราชสำนักที่ทั้งตัวมีแต่สุรากับข้าวยัดอยู่ในร่างนั่นน่ะมีตำแหน่งแต่ไม่ทำงานทำการ ก่อนหน้านี้ล้วนถูกจัดการจนราบคาบ ถอดหมวกถอดเกราะทิ้
