ี้มีใครบ้างเล่าไม่ชอบฟังคำสรรเสริญ
เซี่ยเวยยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง พอได้ยินก็ไม่แสดงความเห็นอันใด
ใจละโมบนำมาซึ่งความตาย ก่อนตายย่อมคลุ้มคลั่ง
คนนับหมื่นเข้าร่วมกองทัพแล้วจะทำอะไรได้การศึกไม่ใช่เรื่องง่าย เหมือนกินข้าวเสียหน่อยคนธรรมดาทำมาหากินทั่วไป ใครบ้างยินดีเสี่ยงทิ้งศีรษะเพื่อเข้าร่วมกองทัพ เกรงว่าส่วนใหญ่จะเป็นผู้ลี้ภัยและโจรภูเขา ล้วนแต่มีสันดานของตนเอง หากมีใครคอยควบคุมก็จะสร้างระเบียบให้ ทำศึกได้ แต่หากไร้คนควบคุมหรือคุมไม่อยู่เกรงจะมีแต่สวรรค์เท่านั้นที่ รู้ว่าจะออกมาเป็นเช่นไร
เพียงแต่คนเหล่านี้ไม่ได้ถาม เขาจึงไม่เปิดประเด็นในเมื่อด้านหน้าคือหลุม เขาย่อมปราศจากเหตุผลที่จะไม่รอดูพวกนั้นกระโดดลงไปมิใช่หรือ
เมื่อคืนเขาเปิดเผยแผนการกับเจียงเสวี่ยหนิงแล้ว เหตุการณ์ช่วง ครึ่งเดือนหลังจากนี้ ล้วนเป็นไปตามที่คาดการณ์แทบทั้งหมด
หลังถึงสำนักสาขาสวี่ชาง ทางทัพหน้าก็มีข่าวดีส่งมา…
กองทัพนิกายสวรรค์ยึดเมืองได้อีกครั้ง คราวนี้ถึงกับไม่ได้รับความ เสียหายมากนัก ทหารรักษาเมืองไม่อาจต้านทานการโจมตีอันโหมกระหน่ำ ในที่สุดก็เปิดประตูเมืองยอมจำนน
ศึกนี้เสริมขวัญทหารได้ยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีก
ราชสำนักเป็นฝั่ายเปิดประตูเมืองยอมจำนนนี่หมายความว่าอย่างไรเล่า
ก็หมายความว่าชื่อเสียงเกียรติภูมิทัพนิกายสวรรค์ของพวกตนไปถึงขั้นชนะได้โดยไม่ต้องรบแล้ว การบดขยี้ราชสำนักเป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น
เนื่องจาก
