บนถาดเคลือบ
ขันทีที่นำมาไม่กล้าพูดอะไรมากความ เพียงกล่าวว่าราชครูเซี่ยเลือก มาให้แก่นาง ยามนั้นทั้งเชื้อพระวงศ์และราษฎรต่างประณามว่านาง ผิดประเวณีทำเสียเกียรติ เนื่องด้วยเยี่ยนหลินเข้าออกตำหนักของนางบ่อยครั้ง จึงถูกกล่าวหาว่าเป็นนารีก่อเภทภัย สร้างเรื่องวุ่นวายไม่หยุดหย่อนพวกเขาจึงต้องการให้นางฝังร่างไปพร้อมฮ่องเต้องค์ก่อน…แต่นางทำอะไรได้ด้วยหรือ
เยี่ยนหลินข่มเหงนาง ส่วนนางไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน หลังจาก ใคร่ครวญแล้ว ไม่ง่ายเลยกว่าจะซื้อตัวขันทีน้อยตำหนักเฉียนชิงเพื่อให้ ปล่อยนางเข้าไปจนได้ นางหมายจะขอรับการปกปั้องจากเขาประหนึ่งคว้าฟางเส้นสุดท้าย
ต่อให้ต้องลดตัวเสื่อมเกียรติ เสนอตัวหลับนอนกับผู้อื่นก็ตาม
ทว่าเช้าวันรุ่งขึ้นได้ยินว่าขันทีผู้นั้นถูกลงโทษ
ครั้นถึงยามพลบค่ำก็มีคนนำมีดสั้นมาให้มีดสวมฝักประดับอัญมณี วิจิตรอย่างยิ่ง แต่แสงสายัณห์ราวกับโลหิต พอฉาดฉายบนปลายเย็นเยียบกลับยิ่งชวนหนาวเหน็บเข้ากระดูก
ภายหลังนางก็ปลิดชีวิตตนด้วยมีดเล่มนั้นเขากับเยี่ยนหลินต่างยืนอยู่นอกตำหนัก…
เซี่ยเวยเห็นนางร้องไห้ก็รู้สึกจนใจอยู่บ้าง ยกมือช่วยเช็ดน้ำตา
แต่ถึงกระนั้นหยดน้ำตาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
นางใช้เวลาสักพักกว่าจะดีขึ้น ซุกซบใบหน้าในอ้อมแขนตนเอง หลับตาทั้งสองแน่นพลางกระซิบเสียงแหบแห้งว่า “ข้าไม่เป็นอะไร”ดวงอาทิตย์ด้านนอกคล้อยต่ำ รถม้าคลาคล่ำในที่สุดก็มาถึงเมือง หรู่หนิง
——————–
1. เติมดอกไม้บนแ
