านว่านซิวจื่อบอกจะให้คำตอบวันนี้จึงเรียกตัวเขามาที่นี่ เมื่อ เห็นเซี่ยเวยเดินเข้ามาเขาก็วางถ้วยชาในมือพร้อมกล่าวว่า “เมื่อคืนได้ฆ่าคน หลับสบายดีหรือไม่”
เซี่ยเวยระมัดระวังและรู้จักควบคุมตนเองมาโดยตลอด มิใช่เหล่า ลูกหลานคหบดีที่เอาแต่ดื่มสุราเสพราคะตามใจตัวจนร่างกายกลวงเปล่า ไม่ว่าจะเป็นกาลก่อนที่จุดโคมอ่านหนังสือดีดพิณยามวิกาล หรือจะเป็น หลังจากเข้าสู่ราชสำนักที่ต้องร่วมหารือเรื่องเร่งด่วน การอดหลับอดนอนคืนสองคืนก็ไม่ถึงกับเกินทน สีหน้าไม่ได้แสดงอาการอะไรคำพูดเหน็บแนมของว่านซิวจื่อ เขาเองไม่ได้เอามาใส่ใจ
เพียงตอบว่า “ดียิ่ง”
ดียิ่ง?
ว่านซิวจื่อใช่ว่าไร้หูตา
เมื่อคืนพอเขาลองพูดหยั่งเชิง สตรีนางนั้นก็อับอายจนพานโกรธสวนตอบเขา ยืนกรานว่าไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับตู้จวิน แต่เมื่อคืนนอนร่วมเตียงถูกขังร่วมห้องกลับไม่เห็นคัดค้าน ตอนเช้าให้คนยกอ่างน้ำเข้าไป แม้ตู้จวิน จะลุกขึ้นแล้วจึงมองไม่ออกว่านอนร่วมเตียงกันหรือเปล่า ทว่าเช้านี้คนที่ยืนยามเฝั้าจับตามารายงานแล้วว่าครึ่งคืนแรกไร้ความเคลื่อนไหว กระทั่ง ยามจื่อ ล่วงเข้าครึ่งคืนหลัง ก็ได้ยินว่าภายในมีเสียงบางสิ่ง
เช่นนี้ต่างหากจึงจะถูกต้อง
ตู้จวินพื้นฐานเป็นคนเคร่งขรึม รู้จักสะกดกลั้น แต่เมื่อมีหญิงงามอยู่ ตรงหน้าในห้องเดียวกัน ไม่มีความเคลื่อนไหวใดสิแปลก ส่วนเรื่องที่ผ่านไปค่อนคืนค่อยเกิดความเคลื่อนไหวก็เข้าใจไม่ยาก ถึงขั้นเชื่อถือได้เสียด้วยซ