ว่าจะยังก่อคลื่นน้ำอันใดได้
เมื่อมีจุดอ่อน ก็ได้แต่ต้องถูกชักใย!
และเขาเพิ่งคว้าจุดอ่อนนี้ไว้ได้ ฉะนั้นจึงตกอยู่ในสถานะไร้พ่าย
วันนี้ยี่สิบสามค่ำเดือนหนึ่ง เซี่ยเวยวาดผังการวางกำลังปั้องกันของ ฮุยโจวซึ่งอยู่ใกล้จินหลิงที่สุดก่อน ว่านซิวจื่อยังไม่ดูด้วยซ้ำก็ให้คนเอาไปส่งแนวหน้า
แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยเข้าร่วมทัพใหญ่
ยี่สิบกว่าปีก่อนเคยร่วมมือกับผิงหนานอ๋องจนประสบความพ่ายแพ้ ต้องถอยจากเมืองหลวงด้วยความยากลำบากแล้วหลบหนีไปทางเจียงหนาน การที่ราชสำนักไม่เคยหยุดไล่ล่าตลอดหลายปีทำให้ว่านซิวจื่อมีนิสัยขี้ระแวง แค่ในจินหลิงก็มีที่พักไม่รู้ตั้งเท่าไร
กระทั่งเซี่ยเวยในตอนนั้นก็รู้เพียงหนึ่งหรือสองแห่ง
พอถึงเวลาสำคัญแบบตอนนี้ แนวหน้าจะเป็นสถานที่ที่อันตรายเสีย ยิ่งกว่าอันตราย ศึกไหนพ่ายแพ้ คนที่เหลือรอดอาจถูกสังหารหรือจับกุมไม่ว่าจะเป็นทางใดว่านซิวจื่อล้วนยอมรับไม่ได้
ด้วยเหตุนี้เส้นทางของเขาและกองทัพนิกายสวรรค์จึงตรงข้ามกัน อย่างสิ้นเชิง
นิกายสวรรค์ตั้งกองทัพจากตะวันออกไปตะวันตก ว่านซิวจื่อเข้าทางตะวันตกไปตะวันออก หากกองทัพใหญ่มาทางตะวันออกแล้วยึดได้เมือง หนึ่ง เขาจะมุ่งหน้าไปทิศตะวันออกเมืองหนึ่งเช่นกัน ถ้าปราศจากเหตุการณ์ไม่คาดฝัน การรบเป็นไปด้วยดี จึงจะไปสมทบกับทัพใหญ่เมืองใดเมืองหนึ่งระหว่างทาง
ด้วยวิธีการอย่างกระต่ายสามโพรง[1]เช่นนี้ต่อให้มีคนคิดโจมตีเขา ก็ เกรงว่าคงตามหาไม่เจอ
การส่งสารจ
