ทำร้ายที่เมือง ไท่อานมณฑลซานตงเมื่อปีก่อนก็คงเป็นฝีมือท่าน เพียงแต่คราวนั้นล้มเหลวทว่าใต้หล้าไม่มีหลักการให้ ‘ระวังโจรพันวัน[2]’แม้คิดระวังก็คงยาก ท่าน นักพรตวางแผนการมายาวนาน รอหาโอกาสลงมือ หากจะทำสำเร็จย่อม ไม่น่าแปลกใจ”
ว่านซิวจื่อปรบมือหัวเราะลั่น “ยอดเยี่ยมยอดเยี่ยม!”
เจียงเสวี่ยหนิงเคยได้ยินชื่อของคนผู้นี้
แม้ชาติก่อนจะไม่เคยพบหน้าและไม่ทราบด้วยว่าสุดท้ายอีกฝั่ายมี จุดจบอย่างไร ทว่ายี่สิบกว่าปีก่อนเขาเคยจับมือกับผิงหนานอ๋องโจมตีเมืองหลวง เข่นฆ่าสังหารคนไปครึ่งเมืองจนเป็นธารโลหิต กระทั่งราชวงศ์ ยังแทบสิ้นตระกูลนับเป็นเหตุการณ์กบฏที่หนักหนาและชัดแจ้งที่สุดในประวัติศาสตร์
ราชสำนักย่อมชิงชังคนผู้นี้เข้ากระดูกดำ
นิกายสวรรค์มากอิทธิพลอยู่ทางใต้ หลังล้มเหลวคราวนั้น ว่านซิวจื่อ ก็ยังคงสั่งการผ่านข้ารับใช้คนสนิทโดยปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนน้อยครั้งยิ่ง หากไม่จำเป็นจะไม่ออกหน้า ถิ่นที่อยู่ลึกลับเป็นที่สุด
ดังนั้นแม้ทางการจะตามจับหลายครั้งก็ไม่เป็นผล
ยามนี้นางยังไม่อาจคาดเดาเหตุผลที่อีกฝั่ายจับตนมาได้ชัดเจนนัก จึงยังไม่กล้าเอ่ยปากโต้ตอบโดยง่าย
หากแต่อิสตรีที่นั่งคุกเข่าทุบขาให้ว่านซิวจื่อนั้น พอได้ยินว่านซิวจื่อ พูดจากับเจียงเสวี่ยหนิงด้วยความนิยมชมชื่นก็นึกริษยา เหลือกตาใส่นางก่อนสะบัดหน้ากลับ แอ่นหน้าอกเข้าประชิดว่านซิวจื่อด้วยท่าทางออเซาะ น่าสงสารกว่าเดิมกล่าวเสียงออดอ้อนชวนขนลุกชัน “ท่าน
