องถิ่น นำกลับไปหน่อยไม่เสียหาย จะได้ทำมาค้าขายสักรอบด้วย จึงมาถามเจียงเสวี่ยหนิงแต่เช้าตรู่ว่าจะไปเดินเล่นที่ถนนการค้าเยี่ยมชมทัศนียภาพในด่านด้วยกันหรือไม่
เจียงเสวี่ยหนิงรีบเก็บจดหมายใส่กล่อง
ในเมื่อคนเขาก็เป็นฝั่ายขอโทษก่อน นางจึงไม่สะดวกจะไปคิดบัญชีต่อ
ครั้นโหยวฟางอิ๋นมาหาจึงประจวบเหมาะให้ออกจากจวนแม่ทัพที่ไม่รู้เหตุใดถึงน่าอึดอัดกว่าเดิมหลายส่วนนี้พอดี ไปสูดอากาศหายใจผ่อนคลายอารมณ์ ถือโอกาสครุ่นคิดให้กระจ่างที่ถนนการค้าสักหน่อย
ทั้งสองจึงออกจากจวนด้วยกัน
ถนนการค้าเช้าแรกของปีคึกคักหลังงานฉลอง ข้าวของตามร้านรวงน่าดูชมเต็มไปหมด มีแต่คนออกมาเที่ยวเล่น
บนกำแพงประตูเมืองสูงตระหง่าน เซี่ยเวยกับหลี่ว์เสี่ยนดูสถานการณ์ที่ค่ายใหญ่นอกเมืองห่าง ๆ เสร็จก็เดินกลับ
เข้าปีใหม่แล้ว สายลมกลับยังหนาวเหน็บ
เพียงแต่ระหว่างหลี่ว์เสี่ยนกำลังพูดจา ก็รู้สึกว่าอารมณ์ของเซี่ยจวีอันคล้ายไม่ได้รับผลกระทบจากสายลมเย็นเฉียบ สีหน้าผ่องใสท่าทีสบาย ๆทว่าแทนที่จะดูเหมือนจันทราไกลโพ้นแขวนสูงบนฟากฟั้า กลับคล้ายสายลมโชยปุยหลิวในหนองน้ำมากกว่า
เขามองไปด้านหลัง ครั้นไม่เห็นเตาฉินก็อดเอ่ยขึ้นไม่ได้ “วันนี้ตื่นแต่เช้าตรู่ก็ได้ยินว่าเตาฉินไปจับตัวสตรีผู้หนึ่งเมื่อคืน สั่งสอนไปยกหนึ่งจนร้องห่มร้องไห้น่าเวทนา ได้ยินว่าจะขังคุกหลายวันเลย เกิดอะไรขึ้นหรือ นางก่อเรื่องใดกัน”
เซี่ยเวยเลิกคิ้วเล็กน้อย
เขาเหลือบตามองหลี่ว์เสี่ย
