น “เตาฉินนิสัยผิดแปลกอยู่บ้าง ชอบจริงจังกับผู้อื่นอยู่เรื่อย นางอาจไปทำอะไรสักอย่างให้เขาไม่พอใจกระมัง”หลี่ว์เสี่ยน “…”
ยังตอบแบบขอไปทีกว่านี้ได้อีกหรือ มารดามันเถอะ ข้าว่าเจ้านั่นแหละมีลับลมคมใน!
เขาจึงไม่ซักไซ้อีก พอกวาดมองโดยรอบไม่เห็นใครอยู่ใกล้ ๆ ถึงเอ่ยปาก “ราชสำนักส่งโจวอิ๋นจือมา แปลว่าคิดจะเล่นงานพวกเราแล้ว เจ้าวางแผนจะทำอย่างไรบ้าง”
เสิ่นหลางผู้นี้ ช่ำชองศาสตร์ควบคุมใจคนของฮ่องเต้ไม่เลวเลยจริง ๆ
แม้ไม่ใช้ในทางที่ถูกที่ควร ทว่าใช้ในทางบิดเบี้ยว ก็ยังมากพอจะรับมือคนทั่วไปแล้วเสียดายก็แต่เซี่ยเวยมิใช่คนธรรมดา
เซี่ยเวยหลุบตามองก้อนอิฐบนกำแพงเมืองเบื้องหน้า ลูบรอยคมดาบซึ่งถูกทิ้งไว้มานานหลายปีพลางกล่าว “บัดนี้เขามาประกาศนิรโทษกรรม นายทหารตำแหน่งสูงในเมืองซินโจวจะมากจะน้อยก็เคยนำทัพ การจะชูธงก่อกบฏทันทีจึงไม่ง่าย เวลานี้ไม่ใช่ช่วงเวลาอันเหมาะที่สุดทว่า…”
หลี่ว์เสี่ยนถาม “เจ้ามีแผนสำรอง?”
เซี่ยเวยดึงมือกลับ มองเส้นลายมือยิบย่อยกลางฝั่ามือ ตอบแค่ว่า “นิกายสวรรค์ยังไม่ลงมือว่านซิวจื่อวางแผนมาหลายปีมีหรือจะไม่จับตาดูโอกาส ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลังเรื่องเช่นนี้ไม่อาจรีบร้อน”
ขณะกำลังพูดอยู่พลันมีเสียงความเคลื่อนไหวจากข้างล่าง
ทั้งสองหันศีรษะมอง พบว่าโจวอิ๋นจือเดินขึ้นมา
พลทหารทั้งสองฝังต่างคารวะ
โจวอิ๋นจือเหลือบเห็นเซี่ยเวยกับหลี่ว์เสี่ยนยืนอยู่สักพักแล้ว หลังจากชะงักก็เ
