่องชาขนาดนี้
นางระลึกถึงตอนไปบ้านโจวอิ๋นจือครั้งแรก มีเยาเหนียงปรนนิบัติแค่คนเดียว ชาที่สตรีผู้นั้นชงอย่างประณีตยกมาต้อนรับย่อมเป็นชาชั้นเลิศที่สุดในบ้าน ทว่าก็เป็นแค่ชาอู่หลงต้งติ่งชั้นรองของปีนั้น
พอเจียงเสวี่ยหนิงนึกถึงเยาเหนียงก็ไพล่คิดเกี่ยวกับงานวิวาห์ระหว่างโจวอิ๋นจือกับเฉินซูอี๋อดถามไม่ได้ว่า “เยาเหนียงยังสบายดีอยู่หรือไม่”โจวอิ๋นจือตกตะลึง คล้ายไม่คาดฝันว่านางจะถามถึงเยาเหนียง
เขาไหนเลยจะรู้ว่าเจียงเสวี่ยหนิงรู้จักตนดีเพียงใด
ถึงชาติก่อนคนที่โจวอิ๋นจือแต่งงานด้วยจะเป็นเหยาซี ทว่าในจวนมีอนุภรรยามากมาย แม้รูปลักษณ์ของเยาเหนียงไม่ถือว่าล้ำเลิศที่สุดความโปรดปรานไม่ถึงกับลึกล้ำที่สุด แต่ก็อยู่เรือนหลังของเขาเนิ่นนานที่สุด ต่อมาเมื่อเหยาซีตายอย่างไร้สาเหตุ เจียงเสวี่ยหนิงไม่สนเรื่องส่วนตัวในเรือนหลังของโจวอิ๋นจือก็จริง แต่พอจะได้ยินข่าวโคมลอยมาบ้างว่าเหยาซีเกิดเรื่องเพราะคิดจะจัดการเยาเหนียงนางจึงใส่ใจสตรีผู้งดงามคนนี้เป็นพิเศษแม้ได้เจอกันไม่กี่ครา
โจวอิ๋นจือระมัดระวังอยู่บ้าง “ไยท่านถามถึงนาง”
เจียงเสวี่ยหนิงตอบ “แค่ว่าเอ่ยถึงชาแล้วนึกถึงน่ะ ตอนนั้นนางชงชาให้ข้า ถึงชาจะไม่ได้เยี่ยมยอดแต่ฝีมือการชงชาไม่เลวเลย ตอนนี้ท่านจะตบแต่งเฉินซูอี๋เข้าบ้านก็อย่าผิดต่อนางเสียเล่า”
โจวอิ๋นจือเงียบลงกะทันหัน
สักพักถึงได้เผยยิ้ม “เมื่อก่อนนางเป็นธิดาจากตระกูลปลูกชา หลังครอบครัวตกอับจึงมากับข้า
