่นจื่ออีนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ คล้ายคาดไม่ถึง
แม้แต่เจียงเสวี่ยหนิงยังตะลึงงัน
คนอื่นกลับได้สติรวดเร็ว พากันดื่มคารวะโจวอิ๋นจือพลางหัวเราะร่า แสดงความยินดีที่มีเรื่องมงคลเช่นนี้ตั้งแต่ปีหน้า นับว่า‘สร้างอาชีพการงานก่อน ค่อยสร้างครอบครัวตาม’ ได้อุ้มโฉมงามกลับบ้านโดยแท้
ภายในงานครื้นเครงกว่าเก่า สายตาของคนส่วนมากเคลื่อนไปอยู่บนร่างของโจวอิ๋นจือชัดเจนว่าเห็นรองผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรคนนี้เป็นคนมีความสามารถแต่ไม่พูด ซ้ำยังมีครอบครัวภรรยาที่ร้ายกาจขนาดนั้นสนับสนุนเส้นทางข้างหน้าคงยาวไกลสุดคณานับ จึงกล่าวแต่วาจารื่นหูเพื่อฉวยโอกาสผูกไมตรี
ขณะนั้นไม่มีใครสังเกตเซี่ยเวยนิ้วเรียวยาวซึ่งถือจอกสุราของเขาสั่นระริกตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบ ความรู้สึกแปลกประหลาดแผ่ซ่านจากล่างขึ้นบน ค่อย ๆ เด่นชัดและรุนแรงทำให้ร่างกายที่นั่งเหยียดตรงแข็งเกร็งเล็กน้อย
ยังไม่มีใครรอบข้างมองเห็นความผิดปกติ
ดวงตาเขาหรี่ลงอย่างเยียบเย็น แต่ละอย่างที่เกิดขึ้นในงานวันนี้แล่นผ่านสมองอย่างฉับไวก่อนจะเงยหน้ากวาดตามองบรรดาสาวรับใช้โดยรอบที่คอยเติมสุรา บีบจอกสุราแล้ววางลงอย่างเงียบงัน
จากนั้นเบนศีรษะ เรียกเตาฉินมาสั่งการประโยคหนึ่ง แววตาแฝง ความอำมหิตเตาฉินอดตกใจไม่ได้ รับคำสั่งแล้วจากไป
จากนั้นถึงเรียกเจี้ยนซูมาสั่งการต่อ
เจี้ยนซูยิ่งตกตะลึง ตั้งตัวอยู่ครู่หนึ่งถึงตระหนักอะไรได้ มองจอกสุรา ที่เขาถือผาดหนึ่งก็ตอบเสียงแผ่วเบาว่า “
