ุข”
เสิ่นจื่ออีทวนซ้ำรอบหนึ่งเสียงเบา กะพริบตาปริบแล้วเผยยิ้มน้อย ๆ “เช่นนั้นใช้แซ่เดียวกับข้าต่อจากนี้เรียกว่า ‘เสิ่นจยา’ ก็แล้วกัน”
แซ่เสิ่นตามนาง?เจียงเสวี่ยหนิงพลันฉุกคิดบางอย่างได้ แม้จะรวดร้าวแต่ไม่กล้าเผย ความโศกสักนิดเดียว กลับแย้มยิ้มตามเสียอีก “เสิ่นจยา ออกเสียงแล้วไพเราะยิ่งนักเพคะ”
*****
ในเมื่อรับเสิ่นจื่ออีกลับมาแล้ว สงครามด่านชายแดนจึงถึงคราวยุติ
ต๋าต๋าได้รับความเสียหายใหญ่หลวงจากสงครามต่อเนื่องตลอดหลายวัน ต้องใช้เวลานานปีกว่าจะฟืนตัว ส่วนเรื่องอย่างฆ่าล้างบางพลเรือน เยี่ยนหลินกับเซี่ยเวยก็ไม่ถึงกับทำได้ลงวัฒนธรรมของดินแดนภาคกลางไม่สอดคล้องกับต๋าต๋า ต่อให้ยึดครองบ้านเมืองได้ การจะปกครองไว้ใต้อาณัติ ก็จำต้องทุ่มเท ซ้ำยังจะมีปัญหาตามมาไม่หยุดหย่อน
เป็นเหตุให้แม้จะโค่นล้มราชสำนักสำเร็จกองทัพใหญ่ก็ยังทยอย ถอนทัพกลับในอีกหนึ่งเดือนให้หลัง
ต๋าต๋าเองก็ย่อมส่งสัญญาผูกพันธมิตรมาซินโจว
ยามข่าวแพร่มาถึงภายในด่านก็ลิงโลดกันถ้วนหน้า
เนื่องจากเสิ่นจื่ออีร่างกายอ่อนแอหลังคลอดลูก เจียงเสวี่ยหนิงจึงอยู่เป็นเพื่อนต่ออีกเดือนที่ด่านเยี่ยนเหมิน เมื่อเห็นสุขภาพนางค่อย ๆ ดีขึ้นถึงวางใจจะเดินทางกลับซินโจววันที่ยี่สิบสองเดือนสิบสอง ระหว่างทางไม่กล้าให้รถม้าโคลงเคลงมากนัก ระยะทางซึ่งเดิมทีไม่ยาวไกลจึงใช้เวลาเดินทาง ถึงสองสามวัน
ข่าวองค์หญิงหวนคืนราชสำนักแพร่สะพัดถึงซินโจวแล้ว
หายากนักที่เหล
