ะการที่สามคือหากศึกสงครามอุบัติที่ด่านชายแดน นิกายสวรรค์ใน ดินแดนภาคกลางจะสบโอกาสก่อจลาจล ไว้ถึงตอนนั้นราชสำนักจะเจอ ปัญหาทั้งในและนอก ไม่ล้มครืนก็คงยาก!
“นกปากซ่อมสู้กับหอยกาบ ส่วนชาวประมงเช่นเจ้านั่งสบาย ๆ อยู่ ด่านชายแดน กอบโกยชื่อเสียงและผลประโยชน์ รอจนพวกมันอ่อนล้าค่อยยกทัพไปดินแดนภาคกลางบุกตีเมืองหลวงผลลัพธ์ก็เป็นที่ประจักษ์แล้ว เพียงแต่…”
หลี่ว์เสี่ยนอดมองเขาไม่ได้
“แผนการใหญ่นี้แม้จะไร้ข้อผิดพลาด แต่ดันไม่ได้ใจสตรีเสียนี่”
เซี่ยเวยฟังแล้วไม่พูดจาหลี่ว์เสี่ยนคิดว่าสิ่งที่ตัวเองรู้นั้นเซี่ยเวยเองอาจทราบดีแก่ใจยิ่งกว่า วาจานี้ของเขาจึงอาจเป็นการควงขวานต่อหน้าหลู่ปาน ทำให้ตัวเองอับอายเสียเปล่า จึงหุบปากแล้วแยกย้ายตรงทางแยกหน้าลานเรือน
จวนแม่ทัพกินอาณาบริเวณไม่น้อยเลยจริง ๆ
ที่พักเขาอยู่ทางตะวันตก จึงย่างเท้าไปตามระเบียงทางเดิน
พอมาถึงตรงหน้าลานเรือนก็ได้ยินเสียงสนทนาขาด ๆ หาย ๆ
“ด่านชายแดนไม่สงบ ข้าว่าเจ้าอย่าอยู่ที่นี่นานนักเลย ไม่ว่าสงคราม จะอุบัติขึ้นอย่างไรสุดท้ายก็ไม่รบไปจนถึงเจียงหนานหรอก เจ้าน่ะเชื่อฟัง ข้าเถอะ รีบจัดการทุกอย่างให้หมดแล้วกลับเจียงหนานหรือแดนสู่ไปเสีย เรื่องทางนี้ถึงอย่างไรก็มีหลี่ว์จ้าวอิ่น เขาเป็นคนของเซี่ยเวยสมควรให้เขาทำงานถวายหัวอยู่แล้ว เจ้าไม่ต้องมายุ่งหรอก”
“แล้วคุณหนูล่ะเจ้าคะ”
“ข้าน่ะหรือ รอช่วยองค์หญิงออกจากต๋าต๋าได้ ข้าย่อมรีบหนีไปเช่นกัน คร้า
