อันใดกับท่านด้วยเล่า”
เซี่ยเวยมิใช่ผู้อาวุโสจิตใจเมตตาอะไรเลย เมื่อเห็นนางพองหนามแหลมตั้งชันทั่วร่างกลับรู้สึกสุขใจค่อนข้างมาก เขาจ้องตานางพร้อมเย้ยหยันเล็กน้อย “เครื่องเคลือบขาวมีรอยแตก?”
เจียงเสวี่ยหนิงกำมือแน่น
เซี่ยเวยหัวเราะเย็นชา วางจอกสุรากระแทกโต๊ะดังตึง “ก็ถูก หากเจ้าทำความเข้าใจได้ว่าเหตุใดเจ้ากับเขาถึงไม่อาจอยู่ร่วมกันก็คงไม่ชื่อเจียงเสวี่ยหนิงแล้ว และยิ่งไม่มานั่งอยู่ตรงนี้ขณะนี้หรอก”
ท่าทางขี้ขลาดทั้งกลัวเจ็บและกลัวทุกข์ เอาแต่หลอกตัวเองเช่นนี้น่ะ
สมควรให้เขาแกล้งแล้ว
เขาคร้านจะแนะนำอันใดคนหัวดื้อผู้นี้ต่อแม้สักครึ่งประโยค จึงสะบัดแขนเสื้อลุกไปข้างนอกพูดแค่ว่า “ยิ่งกินก็ยิ่งโง่ หลี่ว์เสี่ยนกับโหยวฟางอิ๋น อยู่นอกเมืองแล้ว เลิกกินแล้วมาด้วยกันเถอะ”
——————–1. กระดาษกรุหน้าต่างบางแผ่นมิอาจแทงทะลุ เปรียบเปรยถึงบางเรื่องที่ไม่สมควรเอ่ย2. ขุดหลุมให้กระโดด เป็นสำนวน หมายถึงวางกับดักแล้วคาดหวังให้คนติดกับ3. นิ้วชี้กระตุก เดิมทีสื่อถึงลางสังหรณ์ว่าจะมีอาหารเลิศรสให้กิน ต่อมากลายเป็นวลีที่ใช้บรรยายท่าทางเวลาเห็นอาหารน่ารับประทาน4. ตีทีหนึ่งให้พุทราหวานทีหนึ่ง เป็นสำนวนหมายถึงคนเราไม่จำบทเรียน พอได้ผลประโยชน์ก็ลืมช่วงที่ถูกลงโทษ
