งหนิงมีพื้นนิสัยดื้อรั้น ข้าจึงไม่อาจโน้มน้าวเจ้าไม่ให้ไปช่วยองค์หญิง อีกทั้งเพราะติดค้างน้ำใจในกาลก่อน ข้าจึงไม่อาจสังหารเจ้าเพื่อกำจัดภัยใน อนาคต ด้วยเหตุนี้ข้าจึงตั้งใจเดินทางจากเมืองหลวงมาสู่จินหลิง ตัวเจ้าเองแม้ไม่อาจจัดอยู่ในจำพวกฉลาดเฉลียวเหนือคน แต่กระนั้นก็คงพอมองสถานการณ์ออกสองวันที่ไม่ได้มาเจอข้านี้ พวกกิจการมากมายใหญ่น้อยที่ดูแลอยู่ในมือน่าจะส่งคนไปจัดการเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่”
“…”
เจียงเสวี่ยหนิงแทบไม่กล้าเชื่อว่าตนเพิ่งได้ยินสิ่งใด
นางผุดลุกฉับพลัน จ้องตรงไปยังเซี่ยเวย!ดวงตาใสกระจ่างถึงขั้นแฝงโทสะอยู่หลายส่วน เรื่องที่นางมาเยือน อีกฝั่ายย่อมใคร่ครวญมาแล้ว
สองวันก่อนเซี่ยเวยมาถึงก็บอกนางว่า จะไปด่านชายแดน
เดิมทีโหยวฟางอิ๋นตระเตรียมเงินก้อนโตเตรียมเข้าร่วมการแย่งชิง ใบอนุญาตค้าเกลือปีหน้า ฝั่ายราชการกลับหาข้ออ้างส่ง ๆ ไม่ยอมให้พวกนางมีส่วนร่วม ส่วนหลี่ว์เสี่ยนที่ลำบากดั้นด้นมาถึงที่นี่และเดิมทีควร ยื่นมือเข้าแทรกกลับไม่ได้ลงเงินไปมากมาย
นี่คือการยืนยันสิ่งใดเล่ายืนยันว่าจู่ ๆ เงินของหลี่ว์เสี่ยนก็บังเกิดเหตุจำเป็นต้องใช้กับอย่างอื่น ซ้ำยังไม่ปรารถนาให้ทรัพย์ของพวกนางถูกส่งมอบแก่ราชสำนักเพื่อช่วงชิง ใบอนุญาตค้าเกลือในปีหน้า!
กิจใดเล่าต้องรีบเร่งไปด่านชายแดน
กิจใดเล่าต้องการเงินทองมากมาย
คำตอบที่เป็นไปได้ที่สุด นั่นคือคิดจะเปิดสงครามกับต๋าต๋า!
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เซี่ยเ
