ในสวนชิงหยวนสิ้นสุดจึงมายังโรงน้ำชากวนหลาน แต่กลับไม่พบผู้ใด หลังได้ฟังคำพูดที่ฝากไว้ก็รีบกลับร้านเสียไปั๋ นางจึงเห็นเจียงเสวี่ยหนิงที่สั่งคนรับใช้ให้ออกไปก่อนและนั่งเหม่อมองเบ็ดตกปลาที่ พาดราวกั้นในศาลาริมน้ำตามลำพัง
สัญชาตญาณบอกนางว่า เห็นทีจะเกิดเรื่องบางอย่างที่ตนไม่รู้
นางลังเลพักหนึ่งค่อยเดินเข้าไปหา
ลดเสียงคล้ายกลัวทำให้อีกฝั่ายตกใจ กล่าวว่า“คุณหนูทายไว้ไม่ผิด เลย หลายวันมานี้แม้หลี่ว์เสี่ยนจะไม่ได้อยู่จินหลิง ทว่าวันที่ส่วนราชการแจกจ่ายใบอนุญาตค้าเกลือมาถึงเขาก็ดั้นด้นเร่งรุดมาปรากฏตัวที่สวน ชิงหยวนทันที เมื่อครู่หลังการสนทนาเพิ่งสิ้นสุดก็ออกไปเลย ท่านไม่ได้พบเขาหรือเจ้าคะ”
เจียงเสวี่ยหนิงหันมาชำเลืองมองนางพร้อมกล่าวอย่างเชื่องช้า “ไม่ต้องพบแล้ว”
โหยวฟางอิ๋นชะงัก
เจียงเสวี่ยหนิงกลับถามว่า “เรื่องใบอนุญาตค้าเกลือเป็นอย่างไรบ้าง”โหยวฟางอิ๋นตอบ “เดิมทีเตรียมเงินไปก้อนใหญ่ แต่ยามประชุมใน สวนชิงหยวน ขุนนางที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางการค้านาเกลือของสองฝังแม่น้ำหวายกลับบอกว่า ในเมื่อพวกเรามาจากแดนสู่ก็ไม่ควรแทรกแซง กิจการเกลือของเจียงหนาน ไม่ให้โอกาสเสนอราคาด้วยซ้ำ ว่าไปแล้วก็แปลกนัก ถึงหลี่ว์เสี่ยนจะไปด้วย แต่เขาเข้าร่วมแค่เอาสนุก ไม่ค่อยประชันราคาสูงชิงใบอนุญาตสักเท่าไหร่เลย”
เจียงเสวี่ยหนิงไม่แปลกใจแม้แต่น้อย
คำพูดของเซี่ยเวยหน้าหอกวนหลานดังก้องในความคิดนางซ้ำ ๆ ซ้อนทับชั้นแล้วชั้
