กระแสน้ำพุใต้ดิน ระรื่นดวงใจหาใดเทียมชวนให้เพ้อฝัน
เขายืนด้านหลัง ย่อมฟังความไม่พอใจและนัยข่มขู่ที่ซ่อนในวาจาออก แต่เขารู้ดีแก่ใจว่าตนไม่เคยกระทำเรื่องน่าละอายใด ๆ แม้ประจันหน้าสัตว์ร้ายก็ยังหนักแน่นไม่หวาดกลัว จึงตอบด้วยอาการสงบสำรวม “ปีก่อนตอบรับคำเชิญของแม่นาง ดูแลที่ดินอุดมสมบูรณ์หลายพันหมู่ ได้ผลเก็บเกี่ยวงามไม่น้อย แม้ได้รับกำไรงามตามสัญญาของแม่นาง อีกทั้งเวลา นั้นความตื่นเต้นยินดีมาเยือนกะทันหันจึงมิได้ใคร่ครวญให้มากแต่ยามเกษตรกรแต่ละบ้านแจ้งผลเก็บเกี่ยวผู้น้อยถึงนึกได้ว่านอกด่านเยี่ยนเหมิน มีต๋าต๋าจับจ้องอยู่ดั่งเสือล่าเหยื่อ ในแผ่นดินภาคกลางก็มีนิกายสวรรค์ กำเริบเสิบสาน จึงบังเกิดความกังขาต่อเส้นทางของเสบียงเหล่านี้อย่างห้ามไม่อยู่ หากกล่าวว่าแม่นางนำผลผลิตไปลงในตลาดเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ชาวบ้านก็แล้วไปเถิดแต่หากแม่นางมีเจตนาไม่บังควร คิดใช้เลี้ยงกองกำลังของกบฏผู้คิดคด เช่นนั้นก็เป็นความผิดของคนแซ่เว่ยแล้ว”
ร่างของหญิงเบื้องหน้านิ่งค้าง
เว่ยเหลียงตรงเข้าประเด็น “ฉะนั้นที่คนแซ่เว่ยมาในวันนี้ก็เพื่อถาม คำหนึ่ง แม่นางมีความสามารถถึงเพียงนี้ ใช่อุทิศตนเพื่อนิกายสวรรค์ หรือไม่”
“…”
อุทิศตนเพื่อนิกายสวรรค์…
นางดูเหมือนคนไม่กลัวตายซ้ำยังกล้าเข้าไปพัวพันกับนิกายสวรรค์ อย่างนั้นหรือ
มุมปากนางกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ ในที่สุดจึงผินหน้ามามองเว่ยเหลียง “คุณชายเว่ยสนใจแต่เรื่องเพาะปลูก ไ
