มือข้างหนึ่งหมุนคลึงท่อนไม้กลมบนเขียงอย่างชำนิชำนาญ แผ่นแปั้ง ที่ถูกทับและดึงค่อยๆ บางเฉียบ
เจี่ยงซื่อคิดทำเกี๊ยวน้ำง่าย ๆ สักหม้อ
ทว่าคลึงแปั้งไปคลึงแปั้งมา นางพลันได้ยินเสียงร่ำไห้ดังมาจากห้องอักษรทำให้ผงะไปชั่วครู่อดกังวลใจไม่ได้ ทอดสายตามองนอกหน้าต่างอย่างติดจะลังเล
ที่ผ่านมาพ่อท่อนซุงของบ้านนางแทบไม่เคยคบค้าสมาคมกับสตรี
คุณหนูรองเจียงที่ว่า…
หรือจะใช่ผู้ที่เกี่ยวพันกับเขาในคำเล่าลือ
เจี่ยงซื่อนึกว่าเป็นข่าวโคมลอยเสียอีก
ยามเหล่าเพื่อนบ้านมาหยอกล้อนางก็บอกเพียงว่า หากเรื่องราวมีมูลอยู่บ้างจริง ๆ คนนิสัยพูดน้อยและเน้นการกระทำอย่างเด็กคนนั้นก็คงชอบพอมานานแล้ว ช้าเร็วคงตบแต่งรับเข้าบ้านมาเอง
ไหนเลยคาดคิดว่าหญิงสาวจะมาหาถึงที่
ดูจากสภาพหมดอาลัยตายอยากของเขาเห็นชัดว่าเป็นห่วงเป็นใย คุณหนูผู้นั้นไม่น้อย แต่ท่าทีไม่แยแสนั่นก็ทำให้มารดาอย่างนางมองแล้วมีโทสะประหนึ่งคนใบ้กินหวงเหลียน
ทั้งยังไม่ทราบว่าเขากล่าวสิ่งใดถึงทำให้ดรุณีน้อยร่ำไห้
เจี่ยงซื่อเห็นคุณหนูผู้นั้นรูปโฉมงดงามจำเริญตา นางจึงไม่ได้ไปคิดว่าหญิงสาวอาจเป็นฝั่ายประพฤติไม่ดีต่อบุตรของตน กลับจะครุ่นคิดว่าบุตรชายคนนี้ทั้งนิสัยไม่ดีและหัวทึบ ไม่รู้ความเลยสักนิด
บนเตาต้มน้ำไว้แผ่นแปั้งเองก็คลึงได้ที่แล้ว
นางคำนวณเวลา เกรงว่าคุณหนูด้านในจะไม่ได้กินอาหารก่อนมา เมื่อเช้า จะเข้าไปไถ่ถามให้มากความก็ไม่เหมาะ นางจึงห่อเกี๊ยวน้ำให้มากหน่อย
