เสิ่นเจี้ยเป็นถึงพระอนุชาร่วมพระอุทรกับเสิ่นหลางซึ่งเป็นฮ่องเต้ ทั้งยังได้รับความโปรดปรานจวนอ๋องก่อสร้างอย่างหรูหราครองพื้นที่กว้างขวาง หากแขกเหรื่อซึ่งเพิ่งเคยมาไม่มีสาวใช้คอยนำทาง เกรงว่าเดินในสวนได้ไม่นานก็คงหลงทางเป็นแน่
แต่เจียงเสวี่ยหนิงคุ้นเคยมาก…
ผู้ใดใช้ให้ชาติก่อนนางเคยใช้ชีวิตภายในจวนแห่งนี้ถึงสองปีกันเล่า ต้นไม้ใบหญ้าและทางเดินในสวนให้ความรู้สึกไม่ต่างจากวังหลวงเลย แม้หลับตาก็ยากจะเดินหลงทาง
นับตั้งแต่ออกมาจากเรือนรองของเจียงเสวี่ยฮุ่ย นางก็ไม่อยากกลับไปบริเวณจัดเลี้ยงของแขกฝั่ายสตรีมากนัก เนื่องจากนางคร้านจะรับมือคนเหล่านั้น จึงเดินเลียบไปทางระเบียงวนข้างทะเลสาบผืนน้อยภายในสวนดอกไม้ คิดจะหาสถานที่สงบ ๆ เพื่อหลบผู้คนสักระยะ รอใกล้เลิกงานเลี้ยงค่อยเดินออกไปอีกครา
คิดไม่ถึงว่าจะพบเสิ่นเจี้ยตอนเพิ่งเลี้ยวตรงระเบียงวน
เจ้าบ่าวหมาด ๆ ที่เพิ่งเข้าพิธีวิวาห์วันนี้สวมชุดเจ้าบ่าวสีแดงสด ยิ่งขับใบหน้าให้ดูอ่อนโยนดั่งหยกประดับกวาน ฉายชัดถึงบุคลิกอันสุภาพนอกจากนี้ยังมีผู้ติดตามด้านหลังจำนวนหนึ่ง ยิ่งทำให้คนรู้สึกว่าเขาสูงศักดิ์สง่างาม ประดุจดวงเดือนรายล้อมด้วยดารา
เมื่อมองจากทิศทางการเดินจึงพบว่าเขาออกมาจากเรือนหลักของฟางเมี่ยว กำลังมุ่งหน้าไปยังเรือนของเจียงเสวี่ยฮุ่ย
การเผชิญหน้ากันครั้งนี้ ทั้งสองคนต่างรู้สึกเหนือความคาดหมายเล็กน้อย
เสิ่นเจี้ยนิ่งอึ้ง เขาเป็นฝั่ายแสดงอาการตอบสนอ
