ณ ประตูจวนอ๋อง ผู้คนพลุกพล่าน
แขกผู้มาเยือนต่างส่งมอบเทียบเชิญและรายการของขวัญ คนเฝั้าประตูด้านนอกต้อนรับขับสู้มิได้พักผ่อน ตะโกนส่งเสียงร้องเชิญแขกเข้าไปด้านในเป็นระยะ เมื่อพบผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ก็ยิ่งขมีขมัน
โจวอิ๋นจือถือว่าเป็นบุคคลมีหน้ามีตาในหน่วยองครักษ์เสื้อแพรเช่นกัน
ทว่ายามนี้หลังจากมอบรายการของขวัญไปแล้ว สิ่งที่ได้กลับคืนมามีเพียงสีหน้าปกติทั่วไปของบ่าวไพร่จวนอ๋อง จึงรู้ว่าวันนี้มีเชื้อพระวงศ์และ ผู้สูงศักดิ์มารวมตัวกันมากเพียงใด
ตระกูลเจียงตบแต่งบุตรี อีกทั้งโจวอิ๋นจือก็เข้ารับราชการได้เพราะการแนะนำจากเจียงปั๋อโหยว เดิมทีควรเตรียมของขวัญล้ำค่า ทว่าก่อนหน้านี้ครุ่นคิดดูแล้วก็นึกได้ว่าคล้ายเจียงเสวี่ยหนิงจะไม่ค่อยลงรอยกับพี่สาว เขาจึงลดจำนวนของขวัญที่เตรียมไว้ลงครึ่งหนึ่ง
เขานึกถึงเจียงเสวี่ยหนิง ช่วงที่องค์หญิงใหญ่อภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธ- ไมตรี นางเคยสั่งให้เขาทำงานบางอย่าง ทว่าภายหลังกลับบอกว่าไม่ต้องแล้ว
พักนี้ก็ไม่ได้ยินเลยว่านางออกมาข้างนอก
เดิมทีเขายังคิดไปถึงรองราชครูเซี่ยด้วย คนผู้นี้ตนเคยไปเยี่ยมคารวะขณะเจียงเสวี่ยหนิงประสบเหตุการณ์จนต้องไปถึงทงโจว แต่ดูเหมือนว่าเซี่ยเวยกับเจียงเสวี่ยหนิงจะมีความสัมพันธ์ฉันศิษย์อาจารย์เท่านั้น ส่วนติ้งเฟยซื่อจื่อซึ่งช่วงก่อนหน้านี้ชื่อเสียงฉาวโฉ่ก็ไม่เพียงเป็นลูกผู้ดีผู้เสเพล ทว่าตระกูลเซียวซึ่งเป็นวงศ์ตระกูลของเขาก็กำลังอยู่ในส
