วันอภิเษกสมรสของหลินจืออ๋องเสิ่นเจี้ย ทั้งเมืองหลวงประดับโคมไฟและแถบผ้าสีสันสดใสตั้งแต่วังหลวงไปจนถึงจวนอ๋อง และเลียบท้องถนนซึ่งมุ่งหน้าไปยังจวนของพระชายาเอกและพระชายารอง สิ่งที่เป็นอุปสรรคขวางทางล้วนถูกเก็บกวาดหมดสิ้น ผ้าสีแดงขนาดใหญ่แขวนเรียงรายอยู่สองฟากฝังถนนจากจวนอ๋องเป็นระยะทางสองลี้
เหล่าขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ล้วนมาร่วมงาน
แม้แต่ฮ่องเต้ยังเสด็จไป เซี่ยเวยซึ่งยามปกติออกงานสังคมน้อยยิ่งนักจึงต้องมาร่วมงานเลี้ยงที่จวนด้วย ส่วนขุนนางบางคนซึ่งต้องปฏิบัติงานอยู่ภายนอกไม่อาจมาด้วยตนเองต่างก็ฝากคนนำของขวัญชิ้นใหญ่มาร่วมอวยพร
ที่ผ่านมาในบรรดาพระสหายร่วมศึกษา ฟางเมี่ยวผู้นี้ปราศจากความโดดเด่นสะดุดตา สิ่งที่ทำให้คนจดจำตราตรึงคือนางเป็นพวกลู่ไหวตามลมอย่างไร้หลักการ ลมพัดไปทิศใดก็เอนไหวไปทางนั้น เพียงแต่นางมิได้โอนไปเอนมาเพราะการต่อสู้แย่งชิงผลประโยชน์ ทว่าทำนายของนางเอาเองเพราะฉะนั้นแม้ผู้อื่นจะวิพากษ์วิจารณ์นางบ้างแต่ก็ไม่สะดวกจะพูดอะไรมาก
บัดนี้จู่ ๆ นางก็โบยบินสู่ยอดไม้ ได้รับคัดเลือกเป็นถึงพระชายาหลินจืออ๋อง
ไม่ต้องเอ่ยถึงคนอื่นเลย เฉินซูอี๋ซึ่งเข้าร่วมการคัดเลือกวันเดียวกับฟางเมี่ยวย่อมไม่พอใจเป็นคนแรก อย่าว่าแต่ไปร่วมแสดงความยินดีด้วยตนเอง แม้แต่ของขวัญยังไม่มี ทำราวกับว่าเมืองหลวงไม่เคยมีคนผู้นี้และไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
ส่วนเจียงเสวี่ยหนิง เป็นเพราะฟางเมี่ยวร่วมเดินทางไปเยี่
