รองเจียงโปรดอภัย ข้ามีคนที่ต้องใจอยู่แล้ว”
…
หากเจ้ามีคนต้องใจอยู่แล้วและไม่หวั่นไหวต่อข้าจริง เช่นนั้นการเก็บของเหล่านี้ไว้หมายความเช่นไรกันแน่——————–1. มาจากกลอนโต๊ะหยก บทคืนงานเทศกาลโคมไฟ ประพันธ์โดยซิ่นฉีจี กวียุคราชวงศ์ซ่งใต้ เนื้อความส่วนนี้หมายถึงเสาะหาคนผู้หนึ่งอยู่นาน ขณะหันกลับหมายถอดใจกลับพบว่าคนผู้นั้นอยู่ใต้แสงโคมอ่อนเปรียบเปรยว่ายามเสาะหา ไม่พานพบยามจะถอดใจกลับได้พบเจอ