กระทำเรื่องแทะโลมเช่นนี้ เหตุใดจะมิใช่กำลังหยามหมิ่นจารีตบรรพชน และทำผิดหลักศีลธรรมจรรยา?!”
เมื่อพูดถึงช่วงท้าย เสียงก็สูงขึ้นเล็กน้อยด้วยโทสะ
สมาชิกสภาฮั่นหลินคนอื่นซึ่งกำลังสาละวนอยู่ไกล ๆ ต่างมองมา เห็นชัดว่าได้ยินคำว่า‘ศีลธรรมจรรยา’ เต็มหู อดเผยสีหน้าสงสัยใคร่รู้กันไม่ได้ความคิดที่ว่า ‘สองคนนี้ดึงเรื่องศีลธรรมจรรยามาเกี่ยวข้องได้อย่างไรนี่’ แสดงออกชัดแจ้ง
เซี่ยเวยกลับหลุบตา
ใช่แล้ว เขาเป็นอาจารย์ของหนิงรอง หากว่าตามหลักจรรยา อาจารย์จะคบหาและมีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับลูกศิษย์ได้อย่างไร
เพียงแต่…
เซี่ยเวยโยนแผ่นกระดาษคำตอบลงบนโต๊ะโดยไม่แยแส เขามองโต้เจียงปั๋อโหยวพลางกล่าวอย่างนุ่มนวล “แล้วจะทำไมเล่า”
