ยซ้ำถึงจะอุดช่องโหว่ที่ตนสร้างได้!
นางจะทำได้หรือเปล่านะ
ไม่สิ…
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องถามว่าจะทำได้หรือเปล่าอีกต่อไป แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสำเร็จให้จงได้ต่างหาก!เจียงเสวี่ยหนิงวางกระดาษจดหมายแผ่นบางลงบนโต๊ะช้า ๆ ในที่สุดก็ได้สติเสียที นางกะพริบตาเอ่ยขึ้นมาว่า “เตรียมหมึกกับพู่กัน ข้าจะตอบจดหมาย”
*****
หลายวันที่ผ่านมาขุนนางบุ๋นในราชสำนักส่วนใหญ่ยุ่งวุ่นวายอยู่กับการสอบระดับแคว้นซึ่งเพิ่งจะผ่านพ้นและการสอบหน้าพระที่นั่งซึ่งกำลังจะเกิด เจียงปั๋อโหยวเองก็ปราศจากข้อยกเว้น วันนี้เขาจึงมิได้ไปกรมคลัง แต่มุ่งหน้าไปยังสภาฮั่นหลินทันที
ฮ่องเต้แต่งตั้งให้เซี่ยเวยดำรงตำแหน่งประธานการสอบระดับแคว้นครั้งนี้ เขายืนอยู่หน้าโต๊ะและเพิ่งรับกระดาษคำตอบหลายฉบับที่เจ้าหน้าที่ส่งมาจากด้านล่าง ผลการสอบระดับแคว้นออกแล้ว บัดนี้กำลังคัดเลือกกระดาษคำตอบที่ดีที่สุดจำนวนหนึ่งเพื่อมอบให้โรงพิมพ์ต่าง ๆ
เมื่อเจียงปั๋อโหยวเงยศีรษะมองพบก็ขมวดคิ้วทันควัน
เรื่องที่เกิดหน้าประตูจวนวันนั้นทำให้เขาตกใจจริง ๆ หากมิใช่เห็นด้วยตาตนเอง เกรงว่าก็คงไม่กล้าเชื่อเหมือนกัน เซี่ยเวยซึ่งยามปกติดูเหมือนวิญูชนคุณธรรมสูงส่ง กอปรด้วยบุคลิกของนักปราชญ์ยุคโบราณ กลับมีพฤติกรรมเยี่ยงสัตว์ปั่าอย่างการลวนลาม!
ที่ผ่านมาเจียงปั๋อโหยวไม่เคยคิดมากเรื่องความเอาใจใส่ที่เซี่ยเวยมีต่อเจียงเสวี่ยหนิง
ประการแรก เขากับเซี่ยเวยคบหาด้วยสถานะที่มีความอา
