้ยนซูมาให้นางใช้งานแทน ส่วนตนก็หลบลี้หนีหน้า
นางต้องการให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
ขืนพญายมแซ่เซี่ยมานั่งตรงหน้าจะหารือเรื่องสับเปลี่ยนหรือลักพาตัวกับนางอย่างจริงจังหากไม่กลุ้มใจตายก็มีหวังได้ตกใจตายก่อนพอดี
เจียงเสวี่ยหนิงสบายอารมณ์ พลันรู้สึกว่าบรรยากาศอันตึงเครียดภายในห้องทำพิณผ่อนคลายลงมาก เผยร่างที่แท้จริงทำเสมือนเป็นบ้านของตนทันที ทั้งยังบอกให้เจี้ยนซูนั่งด้วยกันโดยไม่ถือสา จากนั้นเริ่มศึกษาเอกสารของทางการซึ่งเกี่ยวข้องกับการอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรี
เจี้ยนซูไหนเลยจะกล้านั่ง
เขายืนอยู่ด้านข้าง เจียงเสวี่ยหนิงต้องการอ่านสิ่งใดเขาก็ยื่นเอกสารให้ เจียงเสวี่ยหนิงต้องการเขียนสิ่งใดเขาก็นำพู่กันมาจุ่มน้ำและฝนหมึกให้ มิกล้ากระทำสิ่งเกินเลยตั้งแต่ต้นจนจบและมิกล้าอาศัยโอกาสที่เซี่ยเวยไม่อยู่ทำตัวผ่อนคลายแม้แต่น้อยผู้ติดตามเซี่ยเวยมักเคร่งครัดเกินไปเช่นเดียวกับเจ้าตัว เจียงเสวี่ยหนิงจำได้ว่าชาติก่อนบังเอิญมีโอกาสสนทนากับเตาฉินและเจี้ยนซูซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเซี่ยเวยตามลำพังบ้างทุกครั้งต่างเป็นเช่นนี้ จึงคิดว่าทั้งคู่คงมีนิสัยแบบนี้อยู่แล้ว เมื่อเรียกสองครั้งเห็นว่าเขายังไม่ยอมนั่งจึงปล่อยผ่าน ตั้งใจอ่านสิ่งที่ถืออยู่ต่อไป
งานใหญ่เช่นการอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีขององค์หญิงต้องจัดการโดยกรมพิธีการ
ในเมื่อไม่อาจผลักไสเซียวซูไปอภิเษกสมรสอีกทั้งฮ่องเต้ยังปราศจากท่าทีเปลี่ยนใจ นั่นหมา
