พระสนม ท่าทางของอีกฝั่ายเหมือนไม่ค่อยเต็มใจเสียด้วยซ้ำ เขาจึงแค่นหัวเราะถามว่า“เจ้าไม่ยินดี?”
ฟางเมี่ยวอยากพูดเหลือเกินว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่นักพรตกำมะลออย่างนางจะไปเกี่ยวข้องได้!
นางอ้าปาก คำว่า ‘ไม่ยินดี’ มาถึงริมฝีปากแล้ว ทว่าจู่ ๆ ก็นึกถึงคราเคราะห์ที่ตนคำนวณได้ก่อนออกจากบ้าน ทั้งยังเห็นว่าสายตาของคนรอบด้านก็ล้วนมาจับที่ร่างของตน ทำให้เริ่มเย็นสันหลังวาบ
คนผู้นี้เป็นถึงพระอนุชาของฮ่องเต้เชียวนะ…
หากปฏิเสธเขาต่อหน้าธารกำนัล เกรงว่าเคราะห์เลือดตกยางออกคงมาถึงภายในชั่วพริบตาแล้วจริง ๆ
อาการแข็งทื่อก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนในบัดดล นางรับห่วงหยกชิ้นนั้นมาอย่างเร็วรี่ ค้อมกายตอบว่า “ยินดี ๆ หม่อมฉันยินดีเพคะ!”
เสิ่นเจี้ย “…”
ไม่รู้เพราะเหตุใด ไม่เพียงไม่คลายโทสะ ตรงข้ามกลับเพิ่มพูนกว่าเดิมอีก!
เจิ้งฮองเฮากับเวินเจาอี๋มองหน้ากันไปมาส่วนเซียวซูยิ่งคาดไม่ถึงว่าเสิ่นเจี้ยจะเลือกฟางเมี่ยว พลันผุดลุกพรวด
เฉินซูอี๋ทางด้านข้างมีสีหน้าไม่น่าดูชมเจียงเสวี่ยฮุ่ยลอบกำมือแน่นเงียบ ๆ หลับตาลงอย่างแช่มช้า
ส่วนฟางเมี่ยวยิ้มแหยให้เสิ่นเจี้ย ทว่ารอยยิ้มนั้นน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก ให้ฟั้าผ่าท่านปูั่มันเถอะ! รู้ทั้งรู้ว่าวันนี้ฤกษ์ออกจากบ้านไม่ดีตอนนี้ถึงคราวซวยสุด ๆ อย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย!
——————–
1. วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร เป็นพระสูตรว่าด้วยปัญญาญาณอันสมบูรณ์ประดุจเพชรที่จะตัดภาพมายา อันได้แก่อวิชชาแ
