พรรณขาวนวลเนียน
คิดไม่ถึงว่าเพิ่งสนทนาไม่กี่ประโยคก็ได้ยินเสียงขันทีกู่ร้องเสียงแหลมจากภายนอก “พระสนมเสียนเฟยเสด็จ…”
เจิ้งฮองเฮากับเวินเจาอี๋หนังตากระตุกพร้อมกัน
ทั้งคู่ช้อนดวงตามองเซียวซูซึ่งก่อนหน้านี้ยังเป็นคุณหนูตระกูลเซียวและสหายร่วมศึกษาเรือนหยางจื่อ บัดนี้นางเดินสวมชุดชาววังสีฟั้าน้ำทะเลประกายทองเข้ามา เรือนผมดำขลับเกล้าเป็นมวยสูง เสียบปินปูั้เหยาสีทองสองอัน แต้มกลีบบุปผาคล้ายดอกเหมยตรงหว่างคิ้ว แม้มิได้แสดงสีหน้าวางอำนาจ แต่ให้ความรู้สึกข่มขวัญน่ายำเกรง
วังหลวงมักมีคนใหม่แทนที่คนเก่าเสมอนับประสาอะไรกับฝั่าบาทที่มักโปรดปรานคนใหม่และลืมคนเก่า
แม้เจิ้งฮองเฮาจะรู้สึกอึดอัด ทว่าก็เคยประสบเหตุการณ์เช่นนี้บ่อยครั้ง อย่างน้อยจึงยังคงรักษาสีหน้าไว้ได้ เพียงแต่ใจยังดูแคลนเซียวซูซึ่งเป็นถึงคุณหนูตระกูลใหญ่แต่กลับทำเรื่องไร้ยางอาย
ในขณะที่เวินเจาอี๋รู้สึกแย่กว่ามาก
ตัวนางตั้งครรภ์ทว่าก่อนหน้านี้ไม่ทราบเรื่องเลย ทั้งยังไม่มีหมอหลวงมาแจ้งข่าวด้วย เห็นได้ชัดว่าวังหลังแห่งนี้ตกอยู่ใต้การควบคุมของผู้อื่นส่วน ‘ผู้อื่น’ นี้เป็นใครทุกคนยังไม่รู้อยู่แก่ใจอีกหรือ บัดนี้เซียวไทเฮาประชวร แต่หลานสาวเข้าวังมา อีกทั้งพอแต่งตั้งก็ขึ้นเป็นถึงพระสนมระดับเฟย! ตัวนางเองตั้งครรภ์โอรสมังกร แต่ได้เลื่อนขั้นเป็นเพียงเจาอี๋ คิด ๆ ดูแล้วก็ยากจะสงบใจ
เมื่อเห็นเซียวซู นางจึงมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
ทางด้านเซียวซูเอง
