เกียรติแม้แต่น้อยจริง ๆ ทำให้เซียวซูตกเป็นขี้ปากของคนในแผ่นดิน ช่างโหดเหี้ยมนัก!
ครั้นพิจารณาเหตุการณ์ทั้งก่อนและหลังอย่างถ้วนถี่ ท่าทีที่ฮ่องเต้มีต่อตระกูลเซียวคงทำให้เซียวซูรู้สึกชัดถึงภยันตราย ส่วนนางมารเฒ่าที่ตำหนักฉือหนิงยอมสละได้แม้กระทั่งบุตรีของตนแล้วหลานสาวอย่างนางจะนับเป็นอะไรได้
เซียวซูเป็นคนหยิ่งยโสชาติที่แล้วถึงขั้นพยายามวางแผนแย่งชิงตำแหน่งฮองเฮากับเจียงเสวี่ยหนิงอย่างเต็มที่ขบวนรับตัวเข้าวังขณะเป็นพระสนมยังยิ่งใหญ่กว่าฮองเฮาแห่งตำหนักหลักเสียอีก เพราะฉะนั้นหากต้องการให้ฝั่ายนั้นเดินทางไปอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีไกลถึงต่างบ้านต่างเมือง แล้วเจ้าตัวจะไปยอมได้อย่างไร
ใช่แล้ว
มีเพียงหนทางนี้จริง ๆ
เจียงเสวี่ยหนิงหลุบตามองถ้วยชาอันวิจิตรประณีตในมือ กล่าวรำพึงกับตนเองว่า “ตัดหางเพื่อเอาตัวรอด โต้กลับเมื่อถึงทางตัน ข้าไม่รู้เลยว่าประเมินนางสูงส่งเกินไปหรือว่าดูแคลนนางเกินไปกันแน่”
เดิมทีนึกว่าเซียวซูคงรังเกียจที่จะกระทำเรื่องน่าอัปยศอดสูและลดตัวเช่นนี้เสียอีก…
เซียวติ้งเฟยรู้สึกถึงอารมณ์ผิดปกติของนางอย่างชัดเจน เมื่อครุ่นคิดก็เข้าใจว่าประเด็นสำคัญอยู่ที่ใด…
องค์หญิงใหญ่เล่อหยางนั่นเอง!
เซียวซูซึ่งเดิมทีทุกคนโวยวายจะผลักไสให้ไปอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีแทนเสิ่นจื่ออีครั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสนมแล้วยังมีเหตุผลใดในโลกให้สตรีของฮ่องเต้ไปอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีอีกเล