ามนี้มาสร้างปัญหาไม่รู้จบแก่ครอบครัวของตัวเอง
เจียงเสวี่ยหนิง!
เซียวซูชิงโคมชาววังจากมือนางกำนัลโดยไร้พิรุธ เพียงเอ่ยว่า “มอบให้ข้าเถอะ ข้ารู้จักเส้นทางในวังหลวง ต้องการอยู่เงียบ ๆ คนเดียวข้าออกจากวังเองก็ได้”
นางกำนัลไม่กล้าพูดมาก ทั้งยังโล่งใจที่ไม่ต้องยุ่งยาก หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็มิได้ปฏิเสธ
ทว่าเมื่อนางกำนัลเดินจากไปแล้ว เซียวซูกลับหมุนกาย มิได้มุ่งหน้าไปยังประตูซุ่นเจินตรงหัวมุมทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไปยังตำหนักเฉียนชิงซึ่งตั้งอยู่ใจกลางพระราชวังแทน!
