ครั้นเจียงเสวี่ยหนิงตบแล้วหมุนกายจากไปโหยวเย่ว์ผู้ถูกตบไหนเลยจะยอมกล้ำกลืนโทสะนางรู้ว่าเมื่อครู่เจียงเสวี่ยหนิงซึ่งเป็นธิดาตระกูลใหญ่ตบนางเพื่อบุรุษคนหนึ่งต่อหน้าธารกำนัลช่างเป็นโอกาสอันหาได้ยากยิ่ง ดังนั้นจึงใช้สถานการณ์นี้ให้เกิดประโยชน์ นางปาดน้ำตาและเริ่มร้องไห้ ฟูมฟายไปพลางพูดจาตัดพ้อไปพลาง ใช้ถ้อยคำใส่ร้ายปั้ายสีเจียงเสวี่ยหนิงกับจางเจอไม่หยุด…
แม้ที่จริงจะมิได้รู้เรื่องอันใดเลยด้วยซ้ำ
ทุกคนในโรงเตี๊ยมสู่เซียงคิดไม่ถึงว่าจะได้ชมการแสดงฉากเด็ดครั้งใหญ่ในชั่วระยะเวลาไม่กี่อึดใจ มิหนำซ้ำยังเป็นสมาชิกครอบครัวขุนนางเมืองหลวงอีก อดหันไปกระซิบกระซาบกันไม่ได้
เซียวติ้งเฟยรู้มาสักพักแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างเจียงเสวี่ยหนิงกับจางเจอไม่ธรรมดา
อย่างไรเสียนับตั้งแต่การปล้นคุกที่เมืองหลวงไปจนถึงทงโจว คนทั้งสองก็ร่วมขี่ม้าตัวเดียวกัน
ทว่าเขาเองก็ไม่แจ่มแจ้งในความสัมพันธ์นี้
บางครั้งรู้สึกว่าทั้งสองใจตรงกัน มีใจให้กันแต่บางครั้งก็รู้สึกว่ากำลังอดกลั้นราวกับมีบางสิ่งกีดขวาง ไม่มีฝั่ายใดกล้าทำอะไรตามความต้องการของตนเองโหยวเย่ว์ส่งเสียงร่ำไห้จอมปลอมอยู่ในห้องโถง กำลังพูดสารพัดสารพันว่าเจียงเสวี่ยหนิงกับจางเจอลอบมีความสัมพันธ์ส่วนตัว หากมิใช่เจียงเสวี่ยหนิงสำส่อนยั่วยวน แล้วเหยาซีคุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดีเหยาจะถอนหมั้นกับจางเจอได้อย่างไร เซียวติ้งเฟยได้ยินแล้วเกิดอารมณ์ชั่ววูบใคร่ฉีกกระชากปากเน่
