ฉีกปากยิ้มกอปรด้วยบุคลิกอย่างชาวบ้านในชนบทอยู่บ้าง
ทุกคนล้อมเขาไว้ตรงกลาง ร้อนใจเป็นอันมาก…
เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เขียนบนกระดาษแผ่นนี้ช่วยพลิกสถานการณ์!
แต่ความจริงแล้วหาได้สลับซับซ้อนไม่ถึงขั้นเรียบง่ายเลยด้วยซ้ำ
มีเพียงไม่กี่ประการ ประการแรก นาเกลือตระกูลเหรินยินดีแบ่งปันวิธีสร้างเครื่องขุดบ่อแก่ทุกคน ประการที่สอง มีเงื่อนไขการแบ่ง ภายในห้าปีต่อจากนี้ต้องแบ่งผลกำไรร้อยละห้าแก่นาเกลือตระกูลเหริน ประการที่สาม ผู้ที่ยอมรับเงื่อนไขสองประการข้างต้นได้ต้องลงนามในสัญญาทันทีโดยมีท่านเจ้าเมืองเป็นสักขีพยานและมีผล ณ เดี๋ยวนั้น
เจ้าของนาเกลือในงานอ่านจบโดยไม่ต้องใช้เวลานาน แม้กำไรร้อยละห้าถือว่าไม่มาก แต่คนในงานน่ะมีกันตั้งร้อยคน!
ช่างเป็นความคิดที่เหลวไหล แปลกใหม่พิสดารเสียเหลือเกิน!
มีคนใคร่โยนแผ่นสัญญาทิ้งแทบจะทันทีที่อ่านจบ แต่พอเหลียวมองสีหน้าคนรอบ ๆ และพิเคราะห์อย่างถ้วนถี่อีกครั้งก็อดหลั่งเหงื่อเย็นเยียบท่วมร่างไม่ได้!
พวกเจ้าของนาเกลือรายใหญ่ไม่เต็มใจสละกำไรของตนทั้งที่ถือครองทรัพย์มหาศาลและบ่อเกลือขุดพบใหม่อันอุดมสมบูรณ์ ทว่าคนในงานส่วนมากเป็นเจ้าของนาเกลือรายย่อย ดำเนินกิจการด้วยความยากลำบาก ถูกนาเกลือขนาดใหญ่เบียดครองพื้นที่ตลาดเป็นทุนเดิม รายได้ทุกปีน้อยแสนน้อย ต้องฝืนประคับประคองรายรับรายจ่าย ส่วนบ่อเกลือที่ถือครองส่วนใหญ่ก็ขุดใช้จนหมดสิ้นแล้ว
อันที่จริง ‘ขุดใช้จนหมดสิ้น’ ของนาเก
